357 



boderasoort, zoo als bij No. 5 eti 6 ; geen lommer, met 

 bloemen en vruchten bedekt. Behoort tot de variëteit met 

 korte, dikke en roode vruchten. Er konden slechts 10 gram 

 (bij 100^ C. gedroogde) stambast in behandeling genomen 

 worden. Hij bevatte: kinine 0.350, 



cinchonine 0.110, of 



alkaloiden gezamenlijk 0.440 procent. 



B. Basten van C. LancifoUa Mutis. 



8. C'. LancifoUa, 1 December 1862 van Gedong-Badak op 

 den G. Malawar. Door een rhinoceros omvergeloopen. 

 Was de uit zaden opgekweekte moederplant, toen 7 jaren 

 oud, 15è voet hoog en, 1 voet boven den grond, 65 mil- 

 limeters dik. Hoogte 6260 en gemiddelde temperatuur 15,0^; 

 stond op een vruchtbaren, lossen, vulkanischen bodem, aan den 

 rand van het bosch , dus gedeeltelijk beschaduwd en had 

 nog nimmer gebloeid. — De dikte van den stambast (droog 

 zijnde) bedroeg 2 millimeters. Hiervan werden 40 gram 

 in bewerking genomen, die, even als bij al de overige 

 onderzoekingen, op het waterbad zoo lang gedroogd wa- 

 ren, tot dat geen gewigtsverlies meer plaats had. 



De kleur van het zure afkooksel was meer geelachtig, dan 

 roodachtig. Het neerslag (dat zich na bijvoeging van am- 

 monia en acidum tannicum vormde) was witachtig-asch- 

 graauw en het filtraat volmaakt kleurloos, zoo helder als 

 water. — Deze zwak zuur reageerende vloeistof leverde, 

 na bijvoeging van 10 druppels ammonia, met looizuur 

 nog een neerslag van groenachtig-grijze kleur en het 

 voor de tweede maal afgefiltreerde vocht was , bij re- 

 flektie gezien, geheel zwart, bij doorvallend licht groen, 

 als in ether opgelost chlorophyl. — Het werd , na 

 12 uren gestaan te hebben, aan de oppervlakte, eenige 

 duimen diep, zoo zwart als inkt. Deze groene kleur heb 

 ik bij geene van de andere soorten bast, die ik onder- 

 zocht heb, waargenomen en het schijnt dat onze lancifolia, 



