360 



jes gesneden, bij 100° C. gedroogd, tot dat geen ge- 

 wigtsverlies meer plaats had en dan de noodigo hoeveel- 

 heid er van afgewogen. 



Bij al deze bladonderzoekingen waren de alkaloiden , na 

 verdamping van den alkohol, sterker geelachtig (bijna oker- 

 geel) gekleurd dan bij de basten, hetgeen misschien, behalve 

 aan looisiofzuur en kinarood, aan eene geringe bijmenging 

 van z. g. xanthophyl (of erythropyl) toegeschreven moet 

 worden, dat in water en alkohol, maar niet in ether op- 

 losbaar is. Ook het kinarood is, zoo als bekend, slechts zeer 

 weinig in ether oplosbaar. 



11. C. Pahudiana. Versch afgeplukte bladeren van uit za- 

 den opgekweekte boomen op den G. Tangkoeban-Praoe , 

 die 4 a 6 jaren oud waren. Tien stuks van deze bladeren 

 wogen vei'sch 75, en bij 100° C. gedroogd 26 gram, 

 en bevatten dus 63,5 procent water. Hiervan werden 23 

 gram in behandeling genomen. Het zure afkooksel was 

 geelachtig-bruin-rood. Het neerslag was meer bleek-geel- 

 achtig. Het doorgefdtreerde vocht was donker rood-bruin , 

 bij reflektie nagenoeg zwart. 



Hieruit werd verkregen : kinine 0,540, 



cinchonine 0,080, of 



alkaloiden gezamenlijk 0,420 procent. 

 De uitgekookte en vervolgens weder bij 100'^ C. gedroog- 

 de bladeren, wogen nu nog 15,5 {jram , hadden dus 58 

 procent bestanddeelen (kinazuur, kinalooistofzuur , kina- 

 bitter, enz.) verloren, waaronder zich de 0,4 procent al- 

 kaloiden bevonden. 



12 C. Lancifolia. Versch afgeplukte bladeren van uit stek- 

 ken opgekweekte boomen op den G. Malawar, 5 a 5 jaren 

 oud. Twintig stuks, gedurende het transport reeds gedeel- 

 telijk in de lucht gedroogde bladeren, wogen 50 en, bij 

 lÓO*^ G. gedroogd zijnde, 50 gram. Hiervan werden 25 

 gram in bewerking genomen. Het zure afkooksel was 



