— 68 — 



t 



klasse, dat, waargroote, zamenliangende landvlakten, in weste- 

 lijke en oostelijke rigtiiig, bestaan of de overhand hebben, 

 de gelijkmatigheid der warrnteverdeeling in een jaarlijksch tijd- 

 verloop vermindert, dat zij afneemt met den afstand van de 

 kusten , zoodat in de binnenstreken groote verschillen bestaan 

 tusschen de maxima en minima. 



Dat dit zoo Avezen moet, volgt reeds uit de vroeger gegc- 

 vene verklaring van het oceanische klimaat; want hier hebben 

 wij juist het tegenovergestelde geval. 



De zon verhit de vaste aardkorst, inzonderheid wanneer 

 die niet of schraal met geboomte begroeid en zandig is, in 

 zeer hooge mate; dit geldt, op hooge breedten, natuurlijk al- 

 leen voor den zomertijd. Die warmte wordt met groote inten- 

 siteit teruggekaatst, en er zijn geene evenredige raassen wa- 

 ter bij de hand, om die warmte door dampvorraing te vermin- 

 deren. 



Het door den grond opgeslorpte wordt in de, meestal hel- 

 dere , nachten door uitstraling snel verloren , en de grond on- 

 dergaat dan eene evenredige temperatuursverandering in om- 

 gekeerden zin. Het gezegde geldt ook voor zomer en winter 

 buiten de keerkringslanden , en de afstanden tusschen de uiter- 

 sten der temperatuur moeten te grooter wezen , naarmate de 

 breedte toeneemt. Een blik op navolgende tabel zal dit aan- 

 schouwelijk maken. 



