— 79 — 



uitwerksel is van het temperatuurverschil tusschen grond eu 

 lucht, zoo behoort deze beschouwing onder de nu volgende, 

 namelijk: de invloed der bosschen op de hoeveelheid der warm- 

 te. 



2. Uitstraling en verdamping. 



Het digt gebladerte werpt een groot gedeelte der zonnestralen 

 terug, en weert die dus af van den grond. Hierdoor moeten, 

 op zich zelf genomen, de luchtlagen, die op de kruinen der 

 wouden rusten, verwarmd worden. Zulks geschiedt ook in ze- 

 kere mate; maar de bladen, die slechte geleiders der warmte 

 zijn, nemen er veel van op; en dewijl zij tusschen hun- 

 ne beide oppervlakten een met vochten gevuld weefsel be- 

 vatten, wordt die opgenomene warmte aldaar gebonden, on- 

 voelbaar gemaakt. Dit geeft aanleiding tot die soort van ver- 

 damping, waaraan alle verwarmde oppervlakten, naar gelang 

 van het vochtgehalte der ligchamen , deelnemen, en die door 

 de warmere lucht er buiten bevorderd wordt. 



De bladen van een bosch treden aldus in de plaats des bo- 

 dems, maar met eene onvergelijkelijk grootere uitwerking: ten 

 eersten^ wegens de zoo aanzienlijke vermeerderiiig van opper- 

 vlakte; ten tweede^ wegens de duuheid en vochtiglicid der uit- 

 dampende, en rondom met lucht omgevene voorwerpen, en ten 

 derde ^ omdat deze onophoudelijk en onverminderd nieuwen toe- 

 voer van vochten uit den bodem ontvangen. 



Het uitwerksel dezer verdamping is eene afkoeling der blad- 

 oppervlakten zelve. Bepaalde waarnemingen hierover bezitten 

 wij, naar mijn weten, niet, doch BoussiNGAUi/r (Econ. ru- 

 rale p. 679) deelt ons de volgende bijzonderheden mede over 

 het temperatuurverschil tusschen gras, en de luchtlaag er bo- 

 ven, op 1,5 ned. el. hoogte. 



