— 98 — 



hoogte van 4.500 voet, zijne wouden en bosclijes bijna geheel 

 verloren. Thans is de hoogste, bewoonde plek, het dorpje 

 Kadjepit, 3.876 v. boven de zee gelegen. Op veel grootere hoogte 

 is een aantal zaclit glooijende streken, ter bewoning geschikt, 

 en ook nog van het vroeger bestaan van dorpen blijken dra- 

 gende. Doch gebrek aan water, dat sedert het uitroeijen dier 

 wouden van lieverlede ontstaan is, maakte die grootere hoogten 

 onbewoonbaar. Gewoonlijk ^s, volgens den heer Junghuhn, op 

 met woud bedekte bergen, de grens der verzamelplaats van 

 regenwater, in kloven en scheuren, op 7 a 8000 voet hoogte; 

 doch op den Soembing zijn , behalve kort nadat er regen ge- 

 vallen is, eerst beneden 3500 a 4000 v. hoogte kleine beken 

 en stroomen te vinden. 



Een begin der veranderingen, door het vellen van bosschen 

 veroorzaakt in den natuurlijken plantengroei, en dus in den 

 toestand van het klimaat, nam deze natuuronderzoeker waar 

 op het plateau van Pengalengan, 4000 a 4500 v. boven de 

 zee. In 1839 was daar nog één onafgebroken woud. Ner- 

 gens werd de grond door een zonnestraal verlicht. In 1847 

 was er over minstens drie palen in de lengte, bosch geveld, 

 en 15 millioen koffijboomen, met bijbehoorende dadaps, na- 

 men zijne plaats in. Nu hadden zich twee kleine plantjes 

 (Ageratum conijzoides L. en Bidens leucantha Willd.) ontwik- 

 keld, waarvan vroeger geen spoor te vinden was, en zulks 

 ten gevolge der inwerking van het zonnelicht. 



Deze plantjes veroorzaakten, door hunne snelle vermenigvul- 

 diging, aan de, met het onderhoud der tuinen belaste dorp- 

 bewoners, zeer veel moeite. Op eene uitgebreidheid van zes 

 voet vierkant werden 2412 dezer plantjes geteld. 



Het blijkt dan uit talrijke verschijnsels, in verschillende oor- 

 den der wereld waargenomen, dat, na eenen kortercn of lan- 

 gercn tijd, de uitroeijing der bosschen, naarmate zij geschiedt, 



gevolgd wordt door 



