— 101 — 



stroom te lang uitblijft (1). De meer ongelijkmatige verdee- 

 ling der winden, op hoogere breedten, maakt dit gevaar daar 

 minder dreigend, dan waar geregelde moessons waaijcn. 



Die plantendorheid is niet zoo zeer een gevolg van ge- 

 brek aan vocht in het algemeen, maar van zijne onberclk- 

 haarhe'ul. Nadat in de lagere streken der eilanden , of op 

 groote kontinentale vlakten, beide schraal van geboomte voor- 

 zien, zooveel regenwater weder is verdampt, als boven de linie 

 van bestendige grondtemperatuur aanwezig is (en die valt in 

 de tropenlanden genoegzaam met de oppervlakte zamen), dan 

 gaat dit proces, ofschoon trager en trager, toch voort, tot dat 

 de spiegel van het grondwater diep, en buiten bereik der lucht- 

 temperatuur is weggezonken. Dit gebeurt alleen in gelijkma- 

 tig zandige streken, die door de zon sterk verhit worden, maar 

 tevens het water onverhinderd doorlaten; en van zulke plaat- 

 sen kan men dan ook in waarheid zeggen, dat lucht en grond 

 heide, door het verlies van bosschen, drooger worden. 



Het is waar, dat zelfs in de Sahara, althans in het ooste- 

 lijke gedeelte, dat hooger ligt en waar ook de meeste oasen 

 zijn, liet water niet gelieel verdvvijnt. Het weekblad das Ausland 

 1854, No 27 meldt, in het artikel: //der Tropenschein", dat 

 in de Nubische (2) woestijn, op een paar kleine streken, aan 

 den Nijl, in eeuen zekeren jaartijd een weinig regen valt, ten 

 gevolge waarvan op de, hier geringe, diepte van 30 ti 35 

 voet, naauwe vergaderbakken kunnen aangelegd worden:" — maar 

 de bodem daarvan bestond uit eene doukerroode, niet doorla- 

 tende kleilaag- 

 De gevolgen der boschuitroeijing, die bij de Miilerzee, in 

 Zweden (zie boven) zijn waargenomen, hangen, mijtis inziens, 

 re^-tstreeks zamen met het vochtverbruik der wouden. De o-rond 



(1) ^len leze hieromtrent de scliiUleraclitigc tescliiijviiig, die de heer Vow 

 HuMBOLDT geeft van den toestand dier onmetelijke booinlooze vlakten , de Llano's 

 en Pampas van Zuid-Amerika, in de twee tegenovergestelde jaargetijden. 



(2) De schrijver bragt, weken achtereen, dag en nacht inde open lucht door, 

 en zag nooit eenig spoor van daauw, terwijl zijne hijgrometers zelfs niet de 

 geringste vochtigheid aanwezen. 



