— 107 — 



In liet meer vermelde werk van den heer Junghuhn komt 

 eene levendige besclnijving voor van den, eenmaal bloeijenden, 

 toestand van liet voormalige rijk van Balambangan, ongeveer 

 ter jilaatse van Baujoewaugi. Ten tijde van Houtman's bezoek 

 (22-24 Jannarij 1597), waren die streken zeer bevolkt en de 

 bewoners welvarend, waarmede een uitgestrekte landbouw moet 

 zijn vereenigd geweest. Honderd jaren later lieersclite daar 

 nog voorspoed, maar de reeds in 1590 aangevangen strijd tegen 

 de overlieerscliing der ra oliammedaansclie vorsten van Mataram, 

 die in 1765 nog voortduurde, schijnt eindelijk die welvaart 

 vernietigd^ te hebben. Bebouwde landen en bewoners vermin- 

 derden en verdwenen eindelijk geheel, en in gelijke mate trad 

 liet woud in zijne vroegere grenzen terug. De nog aanwezige 

 bomvvallen van paleizen en tempels, met kreupelhout bcAvassen, 

 zijn onder even zulke hoogstammige boomen verscholen, als 

 een oorspronkelijk woud die kan aanbieden. Thans zegt de 

 schrijver, maken deze bosschen andermaal plaats voor de kiiltuur 



Op het, nu moerassige, hoogvlak van Diëng, moet een der- 

 gelijke vernieuwde groei van hooge bosschen hebben plaats ge- 

 had, die in 1S2S grootendeels op nieuAV geveld zijn. 



Hier wordt geen bepaalde tijd opgegeven, die tot dien twee- 

 den woudgroei benoodigd was, ofschoon die niet meer dan 

 150 jaren kan geweest zijn. Wij zien er althans de mogelijk- 

 heid uit , dat in een tropenland uitgeroeide bosschen Aveder van 

 nature door andere kunnen vervangen worden, van gelijke 

 hoogte en digtheid. 



Doch dit vermogen bepaalt zich tot eene zekere hoogte boven 

 de zee. Wordt die grens overschreden, dan nemen het vocht- 

 gehalte der lucht en de gemiddelde warmte te zeer af, ora eenen 

 nieuwen boomgroei toe te laten. Niet ongelijk aan hetgeen op 

 hoogere Breedten gebeurt , maar sterker uitgedrukt , door het lang 

 onafgebroken heerschen der drooge z. o. winden , verschijnt dan 

 een meer geharde plaatsvervanger, het schier onuitroeibare, de 

 grootste droogte tartende , en zelfs den groei van hoog geboomte 

 belettende, alang-alang. Dit was , volgen denzelfden schrijver , het 

 geval op de noordelijke helling van den Merbaboe, waar, tusschen 



