ó 



100 



Afgeleid naar de hoogte van den Agong, omstreeks 10,000, 

 en van de bergen van Tabanan 7 i\ 8000 voet, reken ik 

 dat deze rand eene hoogte van 5 a 6000 voeten zal berei- 

 ken. 



Door het geheel overzigt, dat wij op dezen togt van het 

 eiland hadden, is het mij gebleken, dateren in de beschrijving 

 van Balfs bergsijsteem , h\ in de kaarten van dat eiland, groote 

 üiinaauwkeurigheid bestaat. 



De geheele bergmassa zoude in drie groepen te verdeelen 

 zijn. 



Bemannende bij straat Bali treft men het eerst aan, de ber- 

 r--en, die het landschap Djembrana bedekken en nabij de gren- 

 zen van Tabanan zich meer aan de hoogere toppen sluiten, 

 die aan de noordzijde het bergachtige Boleling , aan de zuidzijde 

 het veel lager gelegene en flaauw glooijende Tabanan en Men- 

 goei vormen. 



Deze toppen liggen in eene rigting van het Avesten naar 

 het oosten over de grootste breedte des eilands, in eene berg- 

 reeks, die als 't ware eindigt in den knoop der Tabanansche 

 bero-ea, welke nu sluiten aan het tweede sijsteem, gevormd door 

 het hiervoren omschreven opgeheven bergland, door den Bator 

 daargesteld. In het oosten ligt dan weder, aan dit laatste 

 sluitende, de Agong met zijnen wijd uitgestrekten voet. 



Tusschen den Bator en den Agong, verheft zich de steile 

 wand van den kraterrand, den berg ïelokbio, ook Abang 

 genaamd, vormende. 



Van Kottadalem gezien, doet deze laatste zich voor, als 

 van den top geheel in tweeën gescheurd, daar hij aan de 

 tegenovergestelde zijde met een zadel aan den Agong is ver- 

 bonden. Onmiddellijk aan deze steilte bevindt zich een meer, 

 dat 1/4 der geheele vlakte in den krater zal beslaan en waarin 

 de oostelijke voet van den eruptickegel zich verliest. 



Dit meer is peilloos diep naar het zeggen der inlanders. 

 (In den Moniteur des Indes (3rientales staat hiervoor 40 a, 

 50 vademen). 



