Oi) — 



liel) ik bij alle blocnieu gevonden, die van verschillende planten door 

 mjj zijn onderzocht, zoodat ik daaruit, in verband met het 

 steeds aanwezig zijn van stamina en pistillum, veilig meen te 

 mogen besluiten, dat de bloemen alle tweeslachtig en vrucht- 

 dragend zijn. Nadat de bevruchting geschied is, begint de 

 stoppel (support, torus), waarop liet ovarium gezeten is, zich 

 sterk te ontwikkelen; hij bereikt eene lengte van verscheiden 

 duimen (E. 1), is aanvankelijk rolrond en zacht behaard (C 5), 

 maar verkrijgt dan eene meer gladde oppervlakte, die eene 

 vJj gengroene kleur bezit, tot dat hij, Avanueer de onderaardsche 

 vrachten tot rijpheid gekomen zijn , strooachtig wordt en ein- 

 delijk geheel afsterft, zoodat dan de vrucht vrij in den bodem 

 ligt. Gedurende dien tijd is het ovarium, dat aan den 

 top gelegen is, hoewel van zeer geriugen omvang, toch tame- 

 lijk wel van dien vruchtdrager te onderscheiden, want het is 

 zeer glad en donker vuil violet gekleurd, welke Ideur afkom- 

 stig is van de karmijnroode kleurstof (eene wijziging van chlo- 

 rophyllum?), die in de epidermiscellen is opgehoopt en van de 

 daaronder gelegen met chlorophjdlum opgevulde cellen. Dikwijls, 

 vooral wanneer de vruchtdrager zich pas begint te ontwikkelen, 

 zijn er nog duidelijke overblijfselen van den stylus op het 

 ovarium voorhanden (C 4), terwijl zelfs niet zelden de kelk- 

 buis met of zonder de andere afgestorven bloemdeelen , aan den 

 uitloopenden vruchtdrager eenen geruimen tijd blijft vastge- 

 hecht (C. 5). 



Pig. C. 7 stelt eene doorsnede voor van het ovarium, na 

 verwijdering der kelkbuis; Eig C. 6 zoodanig eene van den 

 top eens uitloopers, beide bij eene geringe vergrooting. 



Het ovarium, dat gedurende den sterken groei van den uit- 

 looper niet merkbaar in omvang is toegenomen, begint zich 

 weldra te ontwikkelen, zoodra het den bodem bereikt heeft 

 en in dezen verder doordringt (E. 1, 3 en 3). 



Het luidt vreemd wanneer de heer Poiteau zoo bepaaldelijk 

 zegt, dat het pcricarpiuni slechts Iwea zaden bevat, niettegen- 

 staande zoovele andere botanici er meerdere in hebben aanu^e- 



