— 205 — 



baand is, tot in het zuiden, waar de wand te steil wordt 

 en waar vroeger nog eenige werking van den vulkaan zigtbaar 

 was, welke nu evenwel geheel is verdwenen. Slechts ontwaart men 

 aan den oostelij keu rand nog sporen van werking , zoo door het 

 opborrelen van het water in het meer (den krater) zelf, als door 

 het uitstooten van een weinig zwaveldamp en het sublimeren van 

 zwavel aan de oppervlakte in den rotswand van het meer. Ik 

 maakte van het vlol, zamengesteld uit drie kanoos, waarop 

 eene bamboezen vloer, een linnen verheraelte en eene zitbank, 

 gebruik, om de terugreis over iiet meer te doen, wat eene ge- 

 noegelijke vaart zoude kunnen genoemd worden, ware het niet , 

 dat het schitterende van het zwavelwater de oogen te zeer aan- 

 deed, en een ondragelijke zwavelreuk de ademhaling bemoeijelijkte. 

 Men kan hierbij nog ter jagt varen, dewijl een paar soorten van 

 wilde eenden, zich op dit meer ophoudt. De eene soort schijnt 

 de gewone blibies te zijn, die ook in de benedenlanden voor- 

 komt, doch de andere, die grooter en anders geteekend is, 

 wordt anawadak genoemd, en schijnt enkel in het gebergte te 

 huis te behooren. Yan deze soort waren er echter slechts zes 

 te zien. Het meer zoude 6I/3 vadem diepte en eenen omtrek 

 van 407 roeden hebben. Er is geen spoor van visschen of eenig 

 ander levend wezen in aanwezig, zoodat het vreemd schijnt, 

 dat de eenden zich hier veel ophouden. 



Bij den terugtogt maakle ik nog eene afwijking van den 

 weg, naar Padjagalan, hetwelk aan de oostzijde van, doch verre 

 beneden, het meer gelegen is, waar zich soms gassen schijnen 

 te ontwikkelen, die eene doodelijke uitwerking hebben, althans 

 verhaalde men mij, dat hier wel eens lijken van verschil- 

 lende dieren , zelfs eens van een' rhinoceros , gevonden zijn. 

 Ik vond er het skelet van eene wilde kat (matjan tjongkok) 

 welker gebeente zuiver nitgebleekt, en waarbij nog slechts een wei- 

 nig haar te vinden was. In de nabijheid daarvan lag nog het 

 haar van eenen wilden hond (adjak), waarvan al het gebeente 

 Terdwenen was. Verscheidene doode kevers en vlinders werden 

 ook in den omlrek gevonden. De plaats gelijkt eenigzins op 

 eene solfatara, daar sommige steenen een wit en zwavelachtig 



