— 213 — 



seert men dezelfde rivier weder, die nu ecliter reeds den naam van 

 Tjiwoelnn draagt en verder op naar liet zuiderstrand voert. Raar 

 gepasseerd zijnde , komt men op Sumedangschen bodem, passeert 

 Singaparna en Tassikmalaija, om kort daarna weder op liet 

 Soekapoerasclie over te gaan, waar men, op 44 palen afstands 

 vanGaroet, te Manondjaja, de zetel vanden regent van Sockc- 

 poera, aankomt. 



Het terrein wordt van Garoet af meer en meer berg- en 

 heuvelachtig. Na den Goenoeng Tjikoeraij gepasseerd te heb- 

 ben is het meestal slechts met gras en kreupelhout begroeid, 

 terwijl het eene zeldzaamlieid is eenen boom aan te trefl'en , 

 te meer, dewijl hier geene kampongs zijn, maar slechts hier en 

 daar enkele afzonderlijke woningen gevonden worden. De zon- 

 derlinge heuvelachtige gedaante van den bodem, geeft |wel Qpn 

 romantisch aanzien, doch maakt alle kuituur zeer raoeijelijk. 



Dit terrein blijft zoo tot aan de rivier Tjikoeraij , en na de- 

 ze overgestoken te zijn werd het nog woester, doch in min- 

 der, in alle rigtingen zich uitstrekkende, heuvelruggen ver- 

 deeld. Men voli^t nu steeds de helling van eenen bergru2r langs 

 de rivier Tjikoeraij , welks helling slechts toelaat eenen niet zeer 

 breeden weg daaruit te kappen , zoodat men regts eenen bijna 

 loodregten bergwand en links eenen afgrond ontwaart, waar 

 de rivier eeuige palen ver langs stroomt. Dit , gevoegd bij den 

 steenachtigeu niet zeer breeden weg en slechte paarden , zoodat 

 het minste ongeval ons dreigt in den afgrond neer te storten, 

 maakt dat men wel eens van de bewondering der fraaijs na- 

 tuurtooneelen tot verontrustende gedachten overslaat. Eindelijk 

 verlaat men ook dezen oever en komt in meer vlakke streken. 

 die echter alweder met vele valleijen doorsneden zijn, tot dat 

 men Mangonredja nadert, waar .ook weder bevolking gevon- 

 den wordt. Daarna komt men te Singaparna , eene groote kam - 

 pong mét fraaije passaugrahan en na ook Tassikmalaija gepas- 

 serd te zijn komt men spoedig te Manondjaja. 



Dit terrein, aan den voet van den Galoengoeng, tot nabij 

 Manondjaja, heeft Aveder een nieuw en zonderling aanzien, 

 doordien het in vroegere jaren door de uitwerpselen van den 



