— 232 — 



pen, waarvan een regelregt van het residentichuis binnen- 

 lands leidt. Men vindt er vele europesche woningen. 



De resident Jonkli^" Mr H. C. Van der Wijck had de 

 goedheid mij huisvesting aan te bieden en mij verder alle 

 mogelijke hulp voor mijne ^ verdere reis te verleenen. 



Yoor mij was echter in deze vlakke streken niets nieuws 

 te vinden, waarom ik, na mijne zaden, planten en herbarium 

 te hebben ingepakt en verzonden, mij weder op reis begaf. 



13 Junij vertrok ik naar Bandjamegara, 32 palen, langs 

 eeuen gelijken , goed onderhoudenen weg , langs welken in zijne 

 geheele lengte djatiboomen zijn aangeplant. Deze schijnen 

 echter, zoo hier als elders langs de wegen, niet zwaar te zul- 

 len worden , hoe rijk de gronden ook wezen mogen , dewijl daar- 

 tegen twee groote bezwaren bestaan, namelijk, dat ze slechts voedsel 

 uit den rijweg kunnen opnemen , vermits tot lozing van het regen- 

 water aan beide zijden goten gegraven zijn, en dewijl de boom, 

 op zich zelven staande, zeer genegen is, vele zijtakken te ma- 

 ken die echter gedurig worden afgekapt. In de natuurlijke bos- 

 schen, waar deze boomen digt bij elkander groeijen, maken 

 ze minder zijtakken, en worden daar even als de dennen in 

 Europa tegen elkander opgezweept. De grootste, welke ik aan- 

 trof, waren niet dikker dan 1' diameter en deze werden be- 

 reids voor timmerhout geveld.. 



Te Bandjamegara is, behalve de plaats zelve, weinig anders 

 te zien als rijstvelden en kampongs, even als in de door 

 mij door getrokk ene vlakten van Banjoemas, zoodat ik mij des 

 morgens van den 3den Junij , in gezelschap van den wedono 

 van Bator en zijn gevolg, weder op reis begaf naar Bator, 25 

 palen, welke nu te paard moesten afgelegd worden, terwijl 

 ik mijnen wagen met 20 koelies naar Wouosobo, 18 palen 

 ver, doorzond , daar de weg voor rijtuig met paarden te Ban- 

 djamegara eindigt en van daar naar Wonosobo vrij slecht 

 moet zijn, zoo door het klimmen en dalen, als door de groote 

 rotsblokken, waaruit sommige wegen in deze streken geheel 

 schijnen te bestaan. 



Alvorens ik de benedenlandcn verlaat , moet ik no^- eenen blik 



