— 271 — 



de groeijen en door gecu iniiulercii Javoan mag gegeten worden. 

 Deze vruclit is niets anders dan de in liet westen van Java 

 menigvuldig in liet wild voorkomende bnralial (Uvaria burahal), 

 die men liet daar niet de moeite waardig acht in de kampoiigs 

 aan te planten. 



13 Julij mijne verzameling over Magelang naar Samarang 

 verzonden, t. w. eene kist met levende planten en eene dito 

 met zaden, Avaaronder de fraaije kolossale vi'ucliten van Pan- 

 danus repens (welke de resident de goedheid had voor mij van 

 het zuiderstrand te laten komen). Pandanus Immilis, eeni^-e 

 degenvormige vruchtscheeden van Entada monostachis, enz. 



Het Averd nu hoog tijd om Dj okdjokarta te verlaten , daar de 

 mij gestelde termijn bijna verstreken was. Gaarne had ik hier 

 echter nog een paar maanden in de ondiggende -^-eberc-ten 

 doorgebragt. 



Dj okdjokarta schijnt het land bij uitnemendheid voor de in- 

 digokultuur te zijn. Men vindt er dan ook vele ondernemers, 

 die meest alle goede zaken schijnen te maken. Zij hebben hunne 

 landen met de daarop Avonende bevolking, zoo van den sulthan 

 zelven als van de prinsen , in huur. Volgens oud re^'-t hebben 

 zij aanspraak op ^/^ van den grond, terwijl slechts I/5 aan de 

 dessa's behoort. Nu staat de huurder nog ^/-^ van zijnen grond 

 aan de dessa's af, waarvoor en voor het regt van te heffene pa- 

 djak, de bevolking zijne resterende ^/^ kosteloos bcAverkt, ter- 

 wijl bij den oogst en fabrikatie de verdere arbeid moet be- 

 taald Avorden. 



14 Julij vertrok ik naar Soerakarta, 42 palen. Op deze reis 

 maakte ik weder gebruik van postpaarden, daar ik sedert het 

 verlaten van den grooten postweg in het Pandongsche, steeds 

 met regentspaarden had gereisd. 



Van af Tjilatjap worden meestal zes paarden A^oor den AA^ao-en 

 gespannen, met een postrijder op het linksche A'oorpaard. Man- 

 keert soms ee]i paard dan spant men slechts één voor op, en 

 mankeren er twee, dan doet men het ook met vier af. 



De weg liep door vruchtbare landen, tot op tAvee posten 

 van Djokdjokarta, waar men de scheiding passeert tusschen deze 



