— 292 — 



rhiiiocerosseu te volgen hadden, die hier talrijk schijnen te 

 zijn. In de rots of liever het aan elkander gebakkene lava- 

 zand, waaruit de rand des kraters aan deze zijde bestaat, zijn 

 geheele voren door den gang der rhinoeerossen uitgehold, zoo 

 diep zelfs, dat dit dier met zijnen buik de zijwanden dezer voren 

 heeft glad geschuurd. Op dezen weg kwamen wij langs een hol 

 in de gedaante van eenen bakoven , wat echter naar achter spits 

 toeloopt en met eene kleine opening in den regtstandigen kra- 

 terwand uitkomt. Het is echter groot genoeg om een twaalftal 

 menschcn tot schuilplaats te verstrekken. 



Aan de oostzijde gekomen, hadden wij een prachtig gezigt 

 op de reede van Cheribon , waar wij duidelijk zes schepen 

 konden onderkennen. Verder oostwaarts zagen wij duidelijk 

 den Slamat van Tegal," met nog drie kleinere bergtoppen , waar- 

 schijnlijk Goenoeng Depok, Goenoeng Peterangan en het Pra- 

 hoeo-ebergte. Ten zuiden en zuidwesten ontwaardde ik den 

 Bongkok met eene geheele reeks van daaraan grenzende ber- 

 gen en ten westen den Tampomas. De benedenlanden in het 

 westen lagen geheel in wolken gehuld. 



Aan de noordzijde van den top moesten wij ons eenen weg 

 door de struiken en over de rotsen langs den afgrond des 

 kraters banen, wat soms niet dan op handen en voeten ge- 

 schieden kon, daar de bodem aan deze zijde uit groote op elkander 

 gestapelde blokken bestaat. Zoo bereikten wij met groote inspan- 

 nino" het punt weder, van waar wij waren uitgegaan. 



De vegetatie van den top dezes bergs levert niets bijzonders 

 op en is zelfs minder rijk dan andere meer westelijk gelegene 

 hooge vulkanen. 



Om half tien uren des morgens hadden wij den top bereikt. 

 Om 12 uren daalden wij weder naar Argalinga af, waar wij om- 

 3 uren aankwamen. Tegen 4 uren zette ik mij weder te paard 

 en bereikte om 5 uren Madja, 5 pnlcn van Argahnga, met jiet 

 voornemen om naar Madjalengka door te i'eizen, maar daar er noch 

 koetsier, noch paarden gestationeerd waren, moest ik tot den vol- 

 •Tcnden morden vertoeven. Den heer Meder, kontroleur aldaar, 

 was zoo vriendelijk mij logies aan Ie bieden, wat ik in dank 



