— 352 — 



peulvormige vruclitea met zaadjes gevuld, doch deze, met zorg 

 op nieuw gezaaid , outkiemden niet. De zaai-indigo krijgt verti- 

 kale wortels docli deze worden bij de gestekte langzamerhand ho- 

 rizontaal en verspreiden zich in den bovengrond. 



Men ziet liieruit, dat de soort door te stekken spoedig ont- 

 aardt, en naar de meening van ambtenaren, sinds langen tijd 

 bij deze kuituur werkzaam, zou deze ontaarding invloed op de 

 hoeveelheid verwstof hebbeu en deze jaarlijks doen ve]:'min- 

 deren. 



Yolgeus hen hadden de planten meer bladen dan thans, en 

 waren deze steviger, zoodat zij, den vollen wasdom bereikt 

 hebbende, onder het buigen braken. Ik heb dit verschijn- 

 sel bij de tegenwoordige taroem kembang niet Avaargeno- 

 men. De volwassene bladen kunnen gemakkelijk gebogen 

 worden doch breken niet. Daar ook op nog onbeplante vrucht- 

 bare gronden dit verschijnsel zich niet voordoet, zou deze 

 meening juist kunnen zijn en aan de waarheid getoetst worden, 

 door op nieuw van de zaden van de Indigofera tinctoria anil , de 

 meest waarschijnlijke stamplant van de taroem kembang, stek- 

 ken te winnen en te plauten. 



KuUxitir. 



Men plant de indigo in het algemeen op sawah- en tegal- vel- 

 den, op laatstgenoemde wanneer deze voorhanden en geschikt 

 zijn. 



Na het snijden der padi wordt het stroo er van verbrand 

 en de grond van een tot driemaal omgeploegd, in dier voege, 

 dat de^ galangans (dijkjes) in hare oorspronkelijke rigting blij- 

 ven bestaan, opdat, bij het op nieuw in sawali brengen, de ver- 

 deeling en het werk zoo veel mogelijk bespoedigd worden. 



Na eenigen tijd, van 1 tot 4 maanden, aldus gelegen te 

 hebben, worden er beddingen van S tot 13 voet breedte met 

 den patjol gemaakt, en tusschen deze goten van 1 voet breed en 

 1 voet diep uitgegraven, met eene geringe helling ter verwijde- 

 rinsr van het re!2:enwater. 



