— 426 — 



liumili , spiais gracilibus subaequalihiis , paite rudiüsa parte spinosa vix 

 altiore postiee rotumlata, membrana interspinali leviter emarginata j piii- 

 nis pectoralibus apice ai:utis pustice rotundatis ó» ad 6, ventralibus aeu- 

 tiuseule rotutuhuis 7|. ad 8 , caudali convexa n». ad 5» in longitudine 

 corporis; anali basi vagina squamosa nulla , dorsali radiosa huniiliore, pos- 

 tiee angulata; colore corpore siiperne uinbrino-olivaceo, inferne aurantia- 

 co; dorso fasc.iis olivaceo-violai'eis diffusis transTersis 5 p. m.; capite squa- 

 misque corpore punctis numerosis coiifertis rubi-is areuatis ; lateribus ina- 

 culis roseis mnjoribus in series 2 loiigitiulinales dispositls; pinnis aaiau- 

 tiacis; pectoralibus iramaculatis, dorsali et anali spinis radiisque olivas- 

 centefusco mcml)ranaque roseo variegatis; caudali et rentralibus vittulis 

 gracilibus transversis hyalinu-roseis; caudali radiis externis olivaceo-fusco 

 variegata. 



B. 5. D. 9/10 vel 9/11. P. 2/11. V. 1/5. A. 3/9 vel 3/10 (spec. maj . 

 stat. abnorm. 3/6 vel 3/7), C. 1/"/' et lat. brev. 



Habit. Amboina, in raari. 



Longitudo 5 speciminum 98'" ad 146'". 



Aanm. In kleurteekening eu tandenstelsel beantwoordt onder- 

 werpelijke soort zeer wel aan de soort, die ik als Callyodon 

 waigiensis CV.? in het 2^ deel van het Natuurkundig Tijd- 

 schirft voor Nederlandsch Indië beschreven heb. Zij is echter 

 standvastig aanmerkelijk hooger van ligchaam', wat bij voorwer- 

 pen van beide soorten van gelijke grootte sterk in het oog valt. 

 Overigens mist zij de donkere borstvin- en rugvinvlek van Cal- 

 lyodon waigiensis, doch hieraan schijnt slechts eene sexuele waar- 

 de te hechten te zijn, vermits ik voorwerpen (wijfjes) van 

 laatstgenoemde soort van de Kokoseilauden bezit, bij welke die 

 vlekken insgelijks ontbreken. De kenmerken der soorten van 

 Callyodon hebben eene herziening noodig. In habitus en kleur- 

 teekening hebben zij meest alle veel overeenkomst met elkander. 

 De verlenging der staartvinrandstralen heeft hier even weinig waar- 

 de als bij de soorten van Scarus , waar die verlenging dikwerf het 

 gevolg is van gevorderden leeftijd des diers. Zoo ook schijnt de 

 zijlijn , naarmate de Callyodonten ouder worden, zich in meer tak- 

 jes te verdeelen. In het tandenstelsel zijn goede kenmerken 

 te vinden, doch slechts voor groepen der soort. Andere ken- 

 merken vindt men in de meerdere of mindere beschubbing 

 der rugvin en aarsvin, in het minder of meer uitgesneden 

 zijn van de tusschenrugdoornsvliezen , enz. 



