EAI et 
De onder-adjudant ArBERrrs had intusschen het signaal op 
den Boekit toenggoel gebouwd. Hij had met veel tegenspoed 
te kampen gehad, daar zijn gids hem van eene verkeerde 
zijde den berg deed beklimmen , zoodat hij een steil en moeije- 
lijk rhinoeerospad moest volgen, ja somwijlen met het kap- 
mes zich een doortogt moest laten banen. Op den top trof 
hij werkvolk van het landgoed Pamanoekan aan, door den 
heer HOFLAND, eigenaar van dat land , op mijn verzoek, daar- 
heen gezonden. Het bleek nu tevens, dat de heer Hor- 
LAND reeds vroeger van Boekanegara uit, aan de krawang- 
sche zijde, een weg naar den top had doen aanleggen. Even 
na onze afreize naar Soemedang kwam de onder adjudant 
te Bandong terug, hier vond hij zijne verdere werkzaam- 
heden voorgeschreven, volgens welke hij zich naar Garoet 
spoedde, om van daaruit den Tjikoerai te beklimmen. 
Körre, die den 14n November van Batavia met de instru- 
menten vertrokken was en den 18n te Indramaijoe was aan- 
gekomen, was op mijne aanwijzing naar Luosarang in Kan- 
danghauer doorgereisd en had daar de instrumenten aan de 
zorg van den heer SENN VAN BASEL overgelaten. Van daar 
kwam hij naar Soemedang, waar ik hem den 29n ontmoet- 
te en den 30n naar Garoet doorzond, om eenige dagen on- 
der de orders van den onder-adjudant zich met de wijze van 
werken bekend te maken, ten einde later in staat te zijn op 
zich zelve te arbeiden. 
Te Soemedang ondervond ik van den adsistent resident, 
den heer Kinper, weder dezelfde bereidwilligheid, waarin 
ik mij in bet vorige jaar had mogen verheugen; hij had met 
de werkzaamheden op den Tampomas reeds een aanvang doen 
nemen, en overbodig werd het, thans dien berg te bezoe- 
ken. Dadelijk werden maatregelen getroffen , om de reis naar 
het vrije land Kandanghauer voor ons mogelijk te maken. 
Den 30n November waren de paarden om naar Luosarang 
te vertrekken voor ons gestationeerd. Wij maakten vroeg 
