ET 
den Malabar. De goede paarden die wij overal gestationeerd 
vonden , voerden ons snel langs den weg die bij den aan- 
leg zeer veel arbeid moet gekost hebben. Hij dient tot bin- 
nenlandsche verbinding in zuid Bandong en slingert door 
onmetelijke koffijtuinen, maar voor het overige door eene 
zeer schraal bewoonde landstreek. De bevolking die deze 
tuinen bewerkt, komt van verre weg en slaat in den pluk- 
tiid een tijdelijk kampement op. Te Malabar wachtte ons 
de hoofd-gekommitteerde, broeder des regents van Ban- 
dong; hij had aan den voet van den Malabar een rijtuig 
gereed doen stellen, waarmede wij naar Tjisondari reden. 
Onderweg te Bandjaran ging Könte ons voorbij, die zich 
naar den Boekit-toenggoel spoedde. 
In den morgenstond van den 16u bestegen wij voor de 
derde maal den Patoeha, op welken berg wij reeds in den 
morgen van den 17m met de metingen gereed kwamen, 
daar de beide heliotropen van den Pangerango en van den 
Boekit-toenggoel weder zeer goed te zien geweest waren. 
Denzelfden avond kwamen wij te Bandong aan, en den 
18n vervolgden wij onze reis naar Boeka-negara, op het 
landgoed Pamanoekan, aan den voet van den Boekittoeng- 
goel gelegen, waar wij door een’ beambte van den heer 
HorLaNDp werden ontvangen. Onderweg kwamen ons in- 
landers te gemoet met het berigt, dat hevige windvlagen 
de hutten op den berg hadden omvergeworpen. Ik zond 
het ons vergezellend hoofd terug, om dadelijk de aange- 
bragte schade door kracht van werkvolk spoedig te her- 
stellen, terwijl van het vrije land ook menschen voor het- 
zelfde doeleinde naar boven gezonden werden. Intusschen 
kostte ons dat ongeval eenen dag oponthoud. Wij gebruik- 
ten dien tot het afleggen van een bezoek bij den eigenaar 
van Pamanoekan te Tengeragong, om hem tevens onzen 
dank te betuigen voor de hulp en ondersteuning , welke 
mijnen ondergeschikten bewezen waren. 
