B ze 
Vroegtijdig gingen wij den 19n op weg. Eene overheerlijke 
morgenzon wierp haar licht over, het bergachtig landschap, 
dat zich aan onze voeten uitstrekte en waarachter de vlakte 
tot aan de Java-zee zich uitbreid. De heuvels liggen hier 
in zulke regelmatige reijen, trapsgewijze in hoogte afne- 
mende voor elkander, dat men zou wanen dat zij door 
eene andere hand dan die der natuur waren aanlegd. Met 
belangstelling zagen wij den grooten weg, die van uit de 
koffij-distrikten naar beneden slingert, zoomede de water- 
werken en andere bewijzen van de zorg, waarmede de ei- 
genaars van dit landgoed welvaart en nijverheid trachten 
te bevorderen. 
Na een rid van 8 palen kwamen wij te Kaso-malang, 
alwaar de heer HorrLANp ons per rijtuig liet afhalen, om 
tot het landhuis Tengeragong te gaan. Wij troffen tot 
ons leedwezen den heer van het landgoed niet aldaar aan, 
maar werden door den heer J. HOFLAND uit zijnen naam 
allerhupscht ontvangen. Onze werkzaamheden riepen ons 
weer naar het gebergte; gaarne hadden wij anders ook een 
bezoek gebragt te Soebang, waar de voornaamste beambten 
van het landgoed wonen. | 
De heer J. HorLanp had de goedheid, ons den 20n 
een goed einds weg naar Boeka-negara te vergezellen; 
even voor dat wij den bergweg insloegen nam hij van ons 
afscheid, dewijl de aanleg van eene waterleiding zijne te- 
genwoordigheid vereischte. Wij gaven onzen viervoeters 
de sporen, want wij wilden nog denzelfden dag naar den 
top van den Boekittoenggoel. Te Boeka-negara aangeko- 
men, gunden wij ons alleen den tijd om van paarden te 
verwisselen, en sloegen dadelijk den weg naar de koffij- 
tuinen in, welke op de helling van den Boekittoenggoel 
zijn aangelegd. De weg naar den top is tot boven zoo 
regelmatig aangelegd, dat ik nog nimmer zoo gemakkelijk 
een berg beklommen heb. Boven komende, vonden wij de 
