— 118 — 
kultuur te verminderen, hoewel ze steeds meer en meer 
voorwaarts schrijdt, hetwelk door de hier en daar half uit- 
gekapte strandbosschen, ter bebouwing der gronden, ten 
duidelijkste blijkt. Een eind wegs rijdt men ook door een 
djatibosch, dat echter spoedig weder door gemengde ve- 
getatie vervangen wordt, totdat men eindelijk, meer klim- 
mende, op + 10 palen van Tajoe, de helling van het ge- 
„bergte Tjelering te Poentjal bereikt. Im deze streken be- 
reikte ik eerst het eigenlijke doel mijner reis, daar deze 
lage strandbosschen nog vele prachtige boomen en hees- 
ters opleveren; sommigen dezer hoopte ik magtig te worden 
doch ik had het geluk niet, om van allen vruchten te kun- 
nen verzamelen. 
Te Poentjal overnachtte ik bij den petinggi in het mid- 
den der bosschen, waar het nog zoo vol tijgers en ander 
wild gedierte is, dat men geen kans zag om mij naar 
den top van den Tjelering te geleiden, en er ook derwaarts 
zelfs geen voetpad bestond. 
18 Junij vervolgde ik de reis door strandvegetatie, dja- 
tibosschen en wildernissen, naar Banjoemanies, + 10 pa- 
len, Kling, 5 palen, en Bandjaran; 7 palen, waar ik bij den 
wedono vernachtte. Voorbij Banjoemanies leidde onze weg 
regt naar het strand, waar wij even voor Poeloe Mandeli- 
ka de kust bereikten. Het zand was hier zoo heet, dat 
mijne geleiders er niet zeerop gesteld waren om van hunne 
paarden af te stijgen, wijl zij hunne voetzolen bijna ver- 
brandden; ook mijne schoenzolen werden zoo heet, dat 
het mij hinderde, zoodat wij of digt langs het strand, 
waar de zee den bodem bevochtigde en afkoelde, of door 
de struiken boschwaarts wandelen moesten. Dit laatste 
had ook al zijne bezwaren om de vele gedoornde hees- 
ters en pandanen. In deze streken en aan den Mo- 
riah, zijn vele tijgers, bantings (wild rundvee) enz. 
die het beklimmen van het gebergte, zonder een groot 
