gevolg, en zonder vooraf gebaanden weg zeer gevaarlijk , 
ja ondoenlijk maken. De inlanders beklimmen nimmer het 
gebergte aan deze zijde. Niet zelden worden zij door tij- 
gers in de nabijheid hunner woningen weggeroofd. Ook 
is het niet zeldzaam, dat ze een paard uit de stallen weg- 
voeren, waarmede ze nog over de omheiningen der erven 
springen moeten. Wel zag ik verscheidene tijgervallen hier 
en daar langs den weg opgesteld, doch de onverschillig- 
heid der inlanders is dezer zaak niet zeer bevorderlijk, daar 
ze de vallen volgens bevelen oprigten, maar het ook daar- 
bij laten en verder geene moeite doen om de tijgers daar- 
in te lokken; zelfs de groote premie, die op het dooden 
van tijgers gesteld is, is niet voldoende, om hunne ambi- 
tie daartoe op te wekken. Deze dieren maken deze stre- 
ken niet zeer uitlokkend om uitstapjes naar het gebergte 
te doen, en toch had ik zulks gaarne ondernomen, in- 
dien er slechts wegen bestaan hadden, daar deze streken 
mij toeschenen nog wel eenige nieuwe planten te zullen 
opleveren. Ik zag hier een paar nieuwe soorten van My- 
ristica, waaraan echter geene rijpe vruchten voorhanden 
waren. Eene daarvan geleek om de bruine onderzijde 
van het blad, zoozeer op de Isonandra gutta, of getah- 
pertja, dat ik mij reeds verheugde haar hier gevonden 
te hebben, doch toen men met vele moeite, eenige takken 
van deze hooge boomen bekomen had, bleek het duidelijk 
eene Myristica te zijn. Ook vond ik hier in de nabijheid 
van Poentjal eene nieuwe fraaije palmsoort, waarschijnlijk 
eene Saribus, waarvan ik slechts weinige zaden konde be- 
komen, die daarbij niet zijn opgekomen; van eene nieuwe 
soort Berrya en eene Euphorbiacea, verkreeg ik echter 
onder meerdere min belanswekkende planten, goede rijpe 
vruchten. 4 
19 Junij van Bandjaran naar Japara vertrokken. 
Het tot dusverre door mij verzamelde, zoo van zaden 
