— 120 — 
zeildheid der boot. Nog lang hadden wij verscheidene ei- 
landen van Karimon in het gezigt, en toen wij die uithet oog 
verloren, bevonden wij ons op de hoogte van Kendal, waar 
wij een schoon gezigt hadden op het samarangsche en ander 
gebergte, als den Oenarang, Sindoro, Soembieng, Merapi, 
Merbaboe, en bij helder weder ook op den Luawoe, in het So- 
losche, terwijl onze aandacht het meest gevestigd was op 
den Moriah, tot waar wij te vergeefs trachten op te 
werken. Den 28n gingen wij ten anker wegens harden wind, 
die eenige uren aanhield, doch het stampen en slingeren 
der boot was zoo erg, dat ik blijde was, dat het anker 
weder geliet werd, en wij onzen slakkengang konden 
voortzetten, totdat wij den 80n des morgens ten 6 uren de 
reede van Japara bereikten. 
1 Julij, werd mijne verzameling ingepakt, om de zaden 
over de post, en de planten per boot over Samgrang te 
verzenden. 
2 Julij, vertrok ik met den wagen van den regent van 
Japara naar Majong, 15 palen, en van daar te paard 
naar Djoerang, 6 palen, waar ik bij den heer HASSELMAN, 
die daar ter plaatse eene nopalaanplanting bezit, waarop 
vele en fraaije kochenille geteeld wordt, vernachtte. Den 
volgenden dae besteedde ik om het herbarium, dat ik 
van Japara niet had kunnen verzenden, omdat het niet 
droog was, na te zien en te droogen. 
De weg van Japara uit, loopt meestal door roode gron- 
den, die, hoewel weinig humus bezittende, echter bijzonder 
geschikt voor de suikerkultuur moeten zijn, indien ze be- 
waterd kunnen worden. Het riet, op deze gronden geteeld, 
zegt men dat weelderiger is, dan dat op de lager gelegene 
zwarte en witachtige kleigronden, die tot rijstvelden ver- 
werkt zijn, doch minder suiker dan deze opleveren. Dit 
terrein is zacht golvend tot aan den voet van den 
Moriah, en tot Majong waar de roode gronden niet meer 
