— 128 — 
bosschen bij duizenden voorkomt, verschafte eene aangename 
versnapering, daar men wel rijst, maar geen water had 
medegenomen. De jonge nog niet ontwikkelde bladen 
van den top dezer palmsoort worden raauw gegeten, en 
zijn, bij gebrek aan beter, niet te versmaden. 
De steile meestal loodregte wand des bergs bestaat ge- 
heel uit klei, en het is onbegrijpelijk hoe hij kan staande 
blijven. Een blik in dien afgrond is duizelingwekkend, 
wanneer men zic aan den scherp begrensden kant 
waagt. Deze geheele bergtop is ten westen, noorden en 
oosten, door dezen afgrond omringd, doch naar het zui- 
den zich langzaam verbreedende en met min of meer stel- 
le hellingen naar vlakker land afdalende, waar het terre- 
in al spoedig door andere diepe ravijnen doorsneden wordt 
die door hunne uitwateringen de mogelijkheid daarstellen, 
om te Tjohloh reeds vele rijstvelden te besproeijen. De 
nabijheid der bosschen, die door vele wilde varkens be- 
woond zijn, geeft den planters veel zorg voor de bewaking 
dier velden, tijdens het gewas tot rijpheid komt. 
Ten oosten van dit gebergte ligt, even als ten westen, 
nog een meer verheven bergtop, welke beide tot op 
de kruin met hoog geboomte begroeid, en door diepe 
ravijnen van het eigenlijke Moriah-gebergte, waarop ik 
mij bevond, gescheiden zijn. Het was daarom niet moge- 
lijk die over te steken, om het tegenoverliggende ge- 
bergte, dat + nog 1000’ hooger zijn zal, te beklimmen. 
Dit kan men echter van Tjohloh uit bestijgen, waar de 
ravijnen niet meer zoo diep en steil zijn. 
Na den top te zijn rondgegaan, daalde ik aan de oost- 
zijde weder af, door zware bosschen, hoog gras en riet, 
waardoor geen weg gebaand was, zoodat wij er als het 
ware door kruipen moesten, om de koffij-tuimen van 
Fjohloh weder te bereiken. 
De gronden zijn op den Moriah in het algemeen zeer 
