— 126 — 
had de vriendelijkheid eene toer te paard van + 25 palen, 
met mij door de djatibosschen te maken, en hoewel in 
die bosschen gemeenlijk weinig anders groeit, werd on- 
ze weg toch dikwijls afgewisseld door opene vlakten , hier en 
daar met rijstvelden en enkele woningen bezet, of verlatene 
gagavelden, die nu met wild hout en struiken begroeid zijn. 
Onder deze zijn voorheerschende de pong (Cailliea calli- 
stachys); pilang (Acacia leucophloea); kesambi (Stad- 
mannia sideroxylon), weroe (Albizzia procera), sengon, 
(Albizzia stipulata), kawies (Feronia elephantum), koeda 
kras (Stylocoryne), enz. 
Het djatihout is hier zoo overvloedig en de bosschen zijn 
zoo uitgestrekt, dat de middelen ontbreken, om het gere- 
geld af te voeren. Vele boomen vallen door ouderdom 
om en verrotten bij duizenden op de plaats, zoo ze niet 
vooraf door het vuur vernield worden; want het schijnt 
niet gemakkelijk te zijn om de inlanders het branden in 
de djatibosschen af te leeren. 
Wij beklommen eenen heuvel, op welks top een soort van 
kramat gevonden wordt, docht geen .djatihout, hoewel hij 
geheel daardoor is ingesloten; daarentegen eene menigte 
kolossale boomen van gemengde soorten en struikge- 
wassen. De bodem schijnt hier losser te zijn en meer 
humus te bevatten, zoodat de gemengde vegetatie krachtig 
genoeg is geweest om de djati te verdringen. 
De gronden bestaan meestal uit zand- of kalksteen, min 
of meer ontbonden, en op vele plaatsen met eene dikke 
laag zwarte humus gedekt. 
Van deze djatibosschen zoude veel meer partij te trek- 
ken zijn, zoo er meer wegen en transportmiddelen bestonden; 
aan beiden wordt evenwel bij voortduring ‚gewerkt. Ter 
naauwernood kan aan den eisch van het gouvernement wor- 
den voldaan, waartoe de beste stammen uitgerukt worden, 
volgens de gevraagde afmetingen; terwijl de afval aan ver- 
rotting wordt prijs gegeven. 
