RE 
boven is, waar het land heuvelachtig wordt en alle ve- 
getatie, behalve alang-alang en andere grassoorten, op- 
houdt. Hier, 18 palen van Ponorogo, is de scheiding 
van Madioen en Patjitan. Een paal verder vindt men 
„de beroemde karavansera meraijan, waar mijn geleide mij 
aan mijn lot overliet. Voor het eerst ontwaardde ik hier 
het ongerief van geen javaansch te verstaan. Niemand 
sprak maleisch. Daarbij kwam nog, dat ik te laat ken- 
nis van mijne komst had gegeven, zoodat men mij hier 
niet verwachtte en evenwel bekwam ik eene schotel met 
rijst en gedroogden visch, die wel niet van de verschste 
was, doch welke mij, om den goeden eetlust, ook zon- 
der lepel of vork overheerlijk smaakte. Ik was voor- 
nemens hier te overnachten, doch het niet al te brillante 
logies in aanmerking nemende besloot ik nog 14 palen, 
tot Nimbang, door te rijden, waarover ik dan ook geen be- 
rouw had, niettegenstaande ik eerst. om half zeven des 
avonds aldaar aankwam. 
De togt over dit gebergte dat + - 2000’ hoog zal zijn, 
en hetwelk men met alle regt ook duizendgebergte zoude kun- 
nen noemen, levert weinig belangwekkends op. Het is 
een onophoudelijk klimmen en dalen, over heuvelruggen 
en door valleijen. Op de hoogten vindt men zelden eenen 
enkelen boom. Uitgenomen eenige der hoogste toppen, 
die met zwaar hout bezet zijn, is alles met zwaar gras 
en alang-alang begroeid. In de valleijen, waar slechts op 
enkele plaatsen eenzame woningen gevonden worden, treft 
men enkele boomen en struiken aan, doch van bosschen is 
geen sprake. Rijstvelden zijn er zeer schaarsch, hoewel 
hier en-daar in de valleijen levend water stroomt. Gaga- 
velden vindt men meer in de nabijheid der woningen, en 
zelfs enkele koffijtuinen, die geen zeer weelderig voorko- 
men hebben 
Buffels en rundvee ziet men bij kleine troepjes; deze 
