— 133 — 
Overal heerscht eene doodelijke stilte, die slechts door 
eenen onaangenamen wind, vooral op de hoogere punten, 
wordt afgewisseld. « Geen vogel verlevendigt deze streken, 
uitgenomen bij de woningen in enkele valleijen, waar eeni- 
ge boomen worden aangetroffen. Nergens vindt men een spoor 
van eenig dier dan dat der buffels en draagpaarden , die tus- 
schen Ponorogo en Patjitan voor den klein-handel worden 
gebruikt. 
Langs de wegen zijn djatiboomen aangeplant, waarvan 
enkele zeer goed opgroeijen, doch de meesten kwijnen, 
zoo door het schuren der buffels, als door den moedwil* 
der inlanders. Beter ware het, om op de hoogste punten 
djati te planten, als wanneer ze zich door hunne zaden , naar al- 
le kanten zouden kunnen uitbreiden, vooral wanneer het gras 
in den omtrek van tijd tot tijd zou worden weggebrand, of 
die gronden voor eene enkele keer in kultuur gebragt. Dit 
verbranden van het gras zoude echter niet eerder mogen 
geschieden, dan nadat de boomen der buitenste rei reeds vrucht- 
baar zouden zijn. 
Op 4 paal van Patjitan krijgt men van de hoogte de 
baai in het gezigt en op 4! paal ziet men haar met het 
vlakke daar achter liggende land in alle hare schoonheid, 
in de laagte voor zich. Eindelijk daalt men nog eenen 
kleinen afstand vrij steil naar beneden, om in eens op het 
vlakke land over te gaan. 
Patjitan is van alle zijden, behalve aan die van de baai, 
door steil oploopend gebergte ingesloten, en hierdoor zoo- 
wel, als door de onherbergzame streken, welke men pas- 
seren moet om er te komen, als van de overige wereld 
afgescheiden, hetgeen trouwens met de meeste baaijen aan 
de zuidkust het geval is. Geheel anders is het aan de 
noordkust, waar overal leven en beweging heerscht, en de 
zee met duizende praauwtjes als bezaaid is, terwijl er aan 
de zuidkust geene enkele te zien is. Geen plekje van dit 
