de weg eenigzins beter, doordien hij op sommige plaat 
sen hersteld was en men daaraan nog steeds werkte. Het 
terrein is ook minder steenachtig, behalve in de vallei 
jen, waar de aarde is weggespoeld; ook vindt men geene 
koraalbanken meer. In de nabijheid van Soembrieng wordt 
de vegetatie regt weelderig. Men vindt daar boomen van 
de grootste soort, die ook ver naar het oosten in uitge- 
strekte bosschen voorkomen. Daaronder zijn zeer goede 
houtsoorten voor huisbouw , enz., doch de inlanders noemen 
hier alles kajoe taun (hout dat slechts een jaar duren 
kan), behalve het djatihout, dat hier echter niet dan aan- 
geplant gevonden wordt, uitgenomen verder in het Kediri 
sche, waar nog vele oorspronkelijke djatibosschen worden 
aangetroffen. 
Het alluviale terrein te Soembrieng is uitgebreider dan 
te Patjitan en Pangool, doch door gebrek aan handen 
minder bebouwd. Evenwel vindt men er ook dessa’s, klap- 
perboomen en rijstvelden. 
Des middags om 8 uren reed ik naar het strand, hetwelk 
een paar palen van de hoofdplaats verwijderd ligt. Ik 
vond hier eene weelderige vegetatie, doch niets bijzonders. 
Hier groeit, niet ver van het strand, eene menigte kolos- 
sale Cycas circinalis van 10-80’ hoog, sommigen met één, 
anderen met meerdere koppen; ze hebben eenen geheel ei- 
genaardigen vorm, die sterk bij de overige vegetatie afsteekt. 
Hunne ouderdom, die welligt 50 jaren te boven gaat, 
toont aan, dat hier in de laatste jaren weinig alluviaal ter- 
rein gewonnen is. De vruchten worden, gedroogd zijnde, 
in water geweekt, om er de bittere bestanddeelen uit 
te trekken, voorts tot meel of brij gestooten en zoo ge- 
kookt, voor eene aangename spijs gehouden. Pandanus re- 
pens, die hier ook veel groeit, maakt den laatsten zoom aan 
het strand uit. Verder zag ik er nog de volgende soorten 
van planten: Guilandina bonduc, Terminalia catappa, 
