— 142 — 
24 Julij, aanvaardden wij den togt, naar Poedak, + 20 
palen van Trengalek. Het gezelschap bestond aanvankelijk 
uit de heeren adsisten residenten Noordziek en Arriëns, de 
kontroleurs Van Hoek en Canne, terwijl de regent ons uit- 
geleide deed tot de scheiding tusschen Kediri en Madioen, 
die hier aan het gebergte valt, + 7 palen van Trengalek. 
Drie palen verder, te Bandongan, wachtten ons nog de heeren 
kontroleur Riesz, Dr. De Groot en Vogelpoel in eene soort 
van passangrahan. Na ons een weinig versterkt te hebben, 
zetten wij onzen weg verder te paard voort, doch de reeds 
afgelegde 10 palen hadden, steeds klimmende, over geene 
al te beste wegen geloopen, hoewel op deze route nog hier 
en daar enkele dessa’s en koffijtuinen gevonden werden. 
_ Van hier echter af werden deze al spoedig zeer schaarsch en 
de weg veel steiler en op sommige plaatsen zoo glibberig, 
dat een van ons gezelschap, met zijn paard neêrstortte, en 
met moeite daarvan bevrijd raakte, zonder evenwel het min- 
ste letsel te bekomen. Eindelijk bereikten wij Poedak, 
waar wij in eene passangrahan onzen intrek namen. 
De heer Arriëns had voor alles gezorgd, zoodat wij 
in dit ongastvrij oord aan niets gebrek hadden dan aan 
warmtestof. Hoewel de plaats misschien niet hooger dan # 
4000’ gelegen is, was de overgang uit de vlakke beneden- 
landen toch nog al gevoelig. Des avonds arriveerde nog 
de heer Arriëns jr met de twee zoontjes van zijnen broeder. 
Er bestaat hier nog eene geringe bevolking, die meest van de 
"uijen-kultuur leeft. De uijen worden naar de benedenlanden 
afgevoerd en de bevolking doeter goede zaken mede. Voor 
eigen gebruik telen de bewoners maïs, die echter niet 
zooveel voordeel oplevert als de uijen, doch ze zijn hier- 
toe genoodzaakt om den aanvoer van rijst uit de beneden- 
landen te vermijden. Des middags maakten wij nog eene 
wandeling naar een meer verheven punt van een kegel- 
vormig gebergte, hetwelk tot op zijn’ top enkel met hoog 
