— 144 — 
al door wolken voor onze oogen verborgen bleven, toch 
interessant genoeg, om de vermoeijenissen dezer reis te 
beloonen, daar wij de rondom en in de verte gelegene ge- 
bergten van tijd tot tijd, als de wolken voorbij dreven, 
te zien kregen. De voornaamsteisde Semiroe, wiens kale 
door de zon beschenen kruin ons nu en dan eene van zij- 
ne bij tusschenpozen uitgestootene rookkolommen vertoon- 
de; voorts de Kawi, Ardjoeno en Tenger, terwijl de La- 
woe aan de tegenovergestelde zijde, op onzen terugtogt soms 
te zien was. Op dezen top schijnen vroeger vele vrome 
handen bezig te zijn geweest, om eene soort van altaar, 
dat uit een regelmatig terrasvormig vierkant bestaat van 
ruwe steenen, ter hoogte van eenige voeten, op te rigten ; 
het offer bestond thans echter slechts uit eene doode rat. 
De vegetatie in deze bosschen is, als overal elders in 
dergelijke hooge streken, eene gemengde en men vindt 
er timmer- en brandhout in overvloed, waarvan echter, we- 
gens den verren afstand der bewoonde streken, weinig 
partij wordt getrokken. De boomen zijn op sommige plaat- 
sen met orchideën en andere parasitische planten als over- 
dekt, doch ik vond er geene die mij interesseerden. On- 
der de echte parasieten vond ik bij het begin van het 
bosch Loranthus Lijndenianus, die door hare bloemen- 
pracht het oog reeds in de verte aanlokte. Hoewel ik er 
voor mijn herbarium niet dan met veel moeite, om de 
hoogte der stammen, waarop ze voorkwamen, eene menigte 
van verzamelde, was ik niet zoo gelukkig om er vruchten 
van te vinden. Het is trouwens moeijelijk die over te 
planten, dewijl de zaden van dit geslacht zich niet op an- 
dere planten vasthechten, dan na het darmkanaal van zekere 
vogeltjes gepasseerd te hebben, waarbij de schil en een 
gedeelte van het vleesch der vruchten verteerd worden en 
de zaden, met eene lijmige stof omgeven, na de lozing, aan 
ieder voorwerp, waarop ze vallen vastkleven en onder 
