— 147 — 
vrees voor de voorbijgangers, zoodat het schijnt, dat hier 
weinig aan de jagt gedaan wordt. Het was hier door de 
gestadige drooge winden vrij koud, zoodat de thermometer 
soms tot 60° Fahr. daalde, hetwelk in deze lage landen 
zeer ongewoon is. 
29 Julij deed ik een uitstapje naar Penataran, waar 
nog eenige boeddhistische oudheden gevonden worden, zoo- 
als een tempel met beeldwerk versierd. De bovenste ver- 
diepingen zijn ingestort en opgeruimd; rondom staan ko- 
lossale beelden, die echter alle verminkt zijn. Verder staat 
een soort van wacht- of bidhuis, dat aan eene zijde van 
eenen ingang voorzien is, terwijl de drie andere zijden met 
nissen, bij wijze van deuren, zijn opgesierd. Een goede 
wagenweg, 8 palen lang, leidt door koffijtuinen en wilder- 
nissen derwaarts en is, even als de geheele streek, met het 
uitgeworpen zand van den Kloed overdekt. 
90 Julij naar Tjandi Soengkoep. Een eind wegs kan 
men met den wagen afleggen tot de rivier Brantas, waar- 
over eene hangende brug van rottan en bamboe is aan- 
gelegd. Hier stijgt men te paard, om langs gebaande en 
ongebaande* wegen de ruïnen te bereiken. In deze streek 
vindt men nog vele wildernissen en bosschen met vlakken 
en vruchtbaren bodem, die nog eene groote uitbreiding der 
bevolking zullen toelaten. Te Tjandi Soengkoep wordt een 
ingestorte tempel aangetroffen, die behalve het front, waar- 
van nog een gedeelte is staande gebleven, in een’ puinhoop 
is veranderd. Er is echter een fraai steenen beeld, levens- 
groot, dat, nog onbeschadigd, met zijne versierselen alle 
andere in keurigheid van bewerking overtreft; ook heeft 
het nog niets van den tand des tijds geleden, maar is nog 
even gaaf als of het pas kortelings was daargesteld. 
Langs eenen omweg keerden wij door koffijtuinen en 
dessa’s naar de brug over de Brantas terug, om met den 
wagen huiswaarts te keeren. 
