— 152 — 
3 Augustus. Het gezelschap keerde over Meliengi naar 
Blitar terug, terwijl ik mijnen weg door het gebergte tus- 
schen de bergen Kawi en Kloed naar Ngantang nam, 
welke afstand + 12 palen zal bedragen, zoodat ik spoedig 
op het gebied van Pasoeroean aankwam. De weg is 
meestal steil, op- en afloopende over glibberige paden 
door koffijtuinen en wildernissen. Op 4 à 5 palen van 
Semen is de scheiding van Kediri en Pasoeroean en 
na nog 7 of 8 palen meestal in wolken van stof te heb- 
ben afgelegd, bereikt men Neantang, dat zeer aangenaam 
op eene hoogte van bijna 2000’ gelegen is en rondom 
door de bergen Kawi, Ardjoeno, Kloed en aangrenzende 
lagere gebergten is ingesloten, waarvan het bijna het cen- 
trum uitmaakt. Met vindt hier eene fraaije passangrahan, 
eenige bevolking en rijstvelden, die men in deze streken 
anders zeer schaars aantreft. In het Blitarsche is de tabaks- 
kultuur het hoofdmiddel van bestaan, zoodat men weinig 
werk van rijstvelden maakt, terwijl het terrein tusschen 
het gebergte weinig bewoond, oneffen en met valleijen 
doorsneden is. 
In het Pasoeroeansche heeft alles een vrolijker aanzien, 
dan in het Blitarsche, dat er als pas uit de wildernissen 
verrezen uitziet. 
Te Ngantang staat een groote platte gehouwen steen, 
waarin aan alle zijden voor de Javanen onleesbaar letter- 
schrift gegrift is. Volgens overlevering zoude het echter zede- 
lessen bevatten, door eenen prins uit het rijk van Modjo- 
pahit, die hier gezeteld was, daarop gebragt; ook vindt men 
er nog eenige steenen beeldjes, zeer goed bewerkt, doch 
sterk door den tand des tijds aangegrepen. 
Ik had het genoegen den heer Van Polanen Petel, 
adsistent resident van Malang, die met eenige heeren een 
uitstapje herwaarts maakte, hier te ontmoeten en des an- 
deren daags in diens gezelschap over Batoe naar Malang 
te rijden. 
