— 154 — 
5 Augustus bragt ik mijne verzameling in orde en be- 
raamde ik het noodige voor de verdere reis naar het Tenger- 
gebergte, wat nu voortaan, met uitzondering van de eerste 
9 palen, weder te paard moest geschieden. 
6 Augustus vertrok ik met den wagen naar Pakis, 9 pa- 
len, om van daar de reis te paard te vervolgen. Op 5 pa- 
len van Pakis, waar de scheiding is tusschen Malang 
en Pasoeroean, begint men het gebergte Toengangän te 
beklimmen, welks hoogste punt 4 palen verder bereikt 
wordt, of op 18 palen van Malang. De weg was hier min- 
der fraai, soms zeer steil, glad en met groote steenen be- 
dekt; doch eenmaal dit hoogste punt bereikt hebbende , wordt 
men voor alle inspanning schadeloos gesteld, door het 
prachtige gezigt op de lagere steeds bergachtige landen, 
die nu voor den Tenger liggen, welk laatste echter wegens 
de bewolkte lucht niet te zien was. 
Weder afdalende, komt men spoedig in de vruchtbare 
koftijtuinen, welker wedergade ik nergens aantrof. De rijk- 
beladene boomen deden aan een vruchtbaar kersenjaar 
denken, doordien ze met vruchten als bedekt waren. Na nog 
ruim 4 palen door deze, door de natuur zoo mild en met 
eene rijke laag humus gezegende streek op en af eenige 
dessa’s gepasseerd te zijn, kwam ik te Nongkodjadjar, 
dat op 22 à 23 palen van Malang gelegen is en waar 
eene vrij goede passangrahan gevonden wordt, waar ik ver- 
nachtte. Het klimaat is hier zeer aangenaam. Er groeijen 
verscheidene europesche gewassen, zoo groenten als vruch- 
ten, waarvan echter weinig werk schijnt gemaakt te wor- 
den, om de afgelegenheid van het oord. De thermometer 
teekende des morgens 64 gr. Fahr. 
Te Nongkedjadjar en elders zag ik eene nieuwe manier, 
om de mais te bewaren, en men verhaalde mij, dat er op 
die wijze geene boeboek (insekten) inkomen, maar wel, 
