— 166 — 
stam, die dunner is die van Areca catechu (pinang), zoodat zij 
ook veelal overhelt, hetgeen echter ook veroorzaakt wordt door 
andere te digt bij haar staande boomen, welker lommer zij 
schuwt en zich dus zoover mogelijk van deze zoekt te ver- 
wijderen. Hare kroon is gevormd uit waaijervormige, op 
lange stelen staande bladen, waartusschen de lange tros- 
sen met vruchten ontstaan, die ter lengte van + 6’, boogs- 
gewijze in meerdere reïjen nederhangen. De rijpe roode 
vruchten hebben de grootte van eenen bukskogel, doch van 
het vleezige omkleedsel ontdaan, dat zich een paar dagen 
na den oogst gemakkelijk laat afwasschen, behouden ze 
slechts de grootte van eenen geweerkogel. De lange 
hangende vruchttrossen moeten eenige overeenkomst hebben 
met Calyptrocalyx spicatus Bl. (jewoel), die alleen in het 
Bantamsche schijnt voor te komen, terwijl deze Lävistonia al- 
leen in Oost-Java aan de zuidkust tot Banjoewangi en waar= 
schijnlijk ook op Bali zijnen zetel gevestigd heeft. De 
heer Zollinger zond in 1845 reeds zaden van deze soort 
aan den tuin, waarvan thans planten ter hoogte van ruim 
20’ bestaan, die echter nog niet gebloeid hebben. Ter plaat- 
se waar hij in ’t wild voorkomt, worden de stammen ge- 
spleten en zoo tot daklatten bereid, die even als de stam 
van Oncosperma filamentosun (niboeng), welke in westelijk 
Java en op Sumatra gevonden wordt, een duurzaam hout 
schijnt op te leveren. 
De Cocos nucifera (kalappa) wordt ook hier, doch enkel 
in de bewoonde streken, aangetroffen. 
Aan hooge boomen en struiken is hier mede geen gebrek. 
Op sommige plaatsen vormen zij ondoordringbare wildernis- 
sen. Verder op, meer in de nabijheid van Poeger, veran- 
dert dit tooneel echter aanmerkelijk, dewijl daar niet meer 
die digte wildernissen worden gevonden. Hoewel niet be- 
woond of bebouwd, komen daar meerdere grasvlakten voor, 
die als hoofdvorm vele Zizyphus jujuba (bidara) dragen, 
