giftige plant of klimmende heester, die Java oplevert. 
Hij zag er zeer gehavend uit, zoodat het schijnt dat de 
inlanders er nog wel eens gebruik van maken, hetwelk ze 
echter bepaald ontkenden. Niet verre van daar toonde 
men ons den zoo beruchten javaschen giftboom, Antiaris 
toxicaria (antjar), die een’ zoo hoogen kalen stam had, dat 
niemand kans zag hem te beklimmen. Zijne kroon 
begon eerst op de hoogte van + 50’, maar kreeg toen in 
eens eene vrij groote uitgebreidheid. Ik heb altijd ge- 
meend, dat, hetgeen Chomel daarvan in zijn woordenboek 
zegt, louter een verzinsel van den berigtgever was, doch 
tot mijne verwondering hoorde ik bijna hetzelfde verhaal 
van de inlanders omtrent eenen thans nog op Goenoeng Proeä 
bestaanden boom, die echter niet antjar, maar senglat 
genoemd wordt. Hij zoude overigens veel overeenkomst 
hebben met de antjar, doch zijne bladen van eene rood- 
achtige kleur zijn. 
De voormalige over deze streken geheerscht hebbende 
vorsten wisten echter een middel, om het vergiftige sap 
van dezen boom te bekomen Ze schoten namelijk op ver- 
ren afstand met een’ pijl, aan welks punt een kokertje 
en aan het andere einde een touw bevestigd was, in den 
boom. Deze door den pijl gewond, ontlastte genoegzaam 
vocht om het kokertje te vullen, waarna de pijl door het 
touw werd teruggetrokken, zoodra het vocht genoegzame 
lijvigheid had aangenomen om niet meer te kunnen uit- 
vloeijen. Het werd toebereid met de volgende bestand- 
deelen : 
1 Het sap zelf. 
2 Piper nigrum, lada of marietja (peper.) 
8 Allium ascalonieum, bawang mehra of brambang. 
4 „ sativum, bawang boddas of brambang (knof- 
look). 
5 Zingiber officinale, djaheh (gember.) 
