— 197 — 
men. en slechts onrijpe vruchten voorhanden. De inlan- 
ders stelden hoogen prijs op de vruchten of liever op de 
pitten, waarvan ze eene soort van boter bereiden, die zoo- 
wel in de spijs, als om te branden gebruikt, en tot 30 
duiten de flesch verkocht werd. Te vergeefs trachtte ik 
er van te bekomen, dewijl het toen geen oogsttijd was, 
doch men beloofde mij later boter en rijpe vruchten te 
zullen zenden. 
Den 25jn September moest ik weder 14 palen te paard 
door het bosch van Soemberwaroe afleggen. Niettegen- 
„staande de brandende hitte, volbragt ik dien togt met 
veel genoegen en vond ik nog eenige struiken van 
Strychnos ligustrina, doch nu zonder vruchten, | bijna 
bladerloos en er even verschroeid uitziende als de ove- 
rige op dezen weg voorkomende vegetatie. Ook vond ik 
nog vruchten van eene mij onbekende Diaspyros (bidara 
goenoeng) en een’ heester, die veel overeenkomst heeft 
met Ormecarpum sennoides. Voorts nog eenige andere 
Leguminosae, waaronder de reusachtige vruchten van En- 
tada, enz. Ongeveer 5 palen van Soemberwaroe, op eenigen af- 
stand van den weg, vindt men eene kom, die in den regen- 
tijd vol water is, en waarin dan eene soort van Nymphaea 
met blaauwe bloemen groeit. Ik hoopte planten of zaden 
van haar te bekomen, doch de kom was nu tot op den laat- 
sten druppel uitgedroogd en door wilde buffels of rund- 
vee doorkneed. Te vergeefs zocht ik naar eene enkele 
plant, hoewel de overblijfselen daarvan nog gevonden wer- 
den. De zaden schijnen echter in den regentijd weder 
op te komen, om na gebloeiden vruchten voortgebragt te 
hebben, weder te verdroogen. ’ 
Op de geheele reis van Badjoelmati naar Soemberwa- 
roe is geen spoor van water te vinden. 
Het sandelhout (santalum) zocht ik te vergeefs, hoe- 
