—_.202 — 
er nog genoegzaam levend water. voorhanden en zoo ver 
het oog reikt alles bebouwd en met groen bedekt, waartoe 
de rivier Brantas het meest bijdraagt. 
Het rundvee schijnt hier weder van een ander ras en wel 
van het maduresche te zijn, dat veel op het balinesche 
gelijkt. De runderen zijn meestal rood, enkele wit, doch zel- 
den zwart van kleur. Het geslacht schijnt op de kleur 
van dit ras geenen invloed uit te oefenen, zooals dit op Ba- 
li wordt waargenomen. Ook verschillen de witte stieren 
hier veel van de albino’s welke daar voorkomen. 
4 Oktober van Soerabaja naar Toeban. Tot op 8 à 10 
palen van Soerabaja loopt de weg door strandmoerassen, 
welke met rhizophoren, Avicennia, Salsola, Trianthema en 
andere moerasplanten bezet zijn, tot dat men Grissee na- 
dert, waar het eenigzins heuvelachtig wordt en weder eeni- 
ge kultuur gevonden wordt. Al spoedig echter vindt men 
dezelfde strandvegetatie terug, welke men, zoo even ver- 
laten heeft. Eindelijk passeert men bij paal 184 van 
Samarang, de Solo-rivier met een vlot, tot dat men bij 
afwisseling over vlak en heuvelachtig land te Sidajoe, de 
vijfde post, aankomt. De verdere reis tot in het Rembang- 
sche, is, niettegenstaande het afwisselende terrein, zeer 
eentoonig, waartoe de heuvelachtige gronden, die slechts 
weinig bebouwd zijn en het gebrek aan stroomend water, 
veel bijdragen. 
Den 5n Oktober bezocht ik eenige bijzonderheden van 
Toeban, waaronder eene kolossale Bombax, Salmalia mala- 
barica (randoeallas) welke 75’ in omvang heeft. Hij is 
echter niet massief, maar met breede schoren uitgezet, 
waartusschen zich vele inhammen bevinden. De stam is niet 
buitengewoon hoog en de kroon niet zeer uitgebreid. 
Deze vorm en reusachtige grootte heeft veel overeenkomst 
met de in Afrika te huis behoorende reusachtige Adansonia 
