— 210 — 
bezitten, die der gezondheid kunnen schaden, of een mogelij- 
ke wansmaak of wel eene andere ongunstige eigenschap, 
op eene gemakkelijke wijze kan worden weggenomen. 
Ik ga thans kortelijk den uitslag van het onderzoek mede- 
deelen, dat ik daaromtrent heb ten uitvoer gebragt. 
Er werden twee monsters schillen ter mijner beschikking ge- 
steld; het eene was eenvoudig gedroogd, het andere vooraf 
een klein half uur in kokend water gedompeld geworden. 
Door het laatste had men blijkbaar ten doel, den wran- 
gen zuren smaak weg te nemen, of althans te verminderen. 
Een volledig scheikundig onderzoek was uit den aard der 
zaak onnoodig. Ik heb mij bepaald tot 
1. Het vochtgehalte. 
2. De hoeveelheid in water oplosbare stoffen. 
3. Den aard van het zuur, daarin bevat, en 
4. De vetachtige stoffen. 
Het behoeft naauwelijks te worden aangewezen, waarom 
noodig is, den graad van droogte dezer schillen te kennen. 
Zij zijn bestand om, in digte kisten gepakt, naar Nederland 
vervoerd te worden,en blijven dan derhalve vier maanden of 
langer van de buitenlucht afgesloten. Was er dus eene aan- 
merkelijke hoeveelheid vochts in terug gebleven, dan ontstaat 
in de, met waterdamp vervulde, tusschenruimten, al spoedig 
die groei van nederige plantenvormen op en ten koste van 
het handelsartikel, welke wij gewoonlijk beschimmeling noe- 
men. Dat zulks altijd gepaard gaat met verlies of verande- 
ring van reuk en smaak en dus met vermindering, ja ver- 
nietiging van de waarde, is algemeen bekend. 
Al naar dat men van een tot verbruik of voedsel bestemd 
voorwerp, het vaste, of het afgekookte vloeibare gedeelte be- 
zigt, is het natuurlijk niet van hetzelfde belang, of het veel 
of weinig in water oplosbare stoffen bevat. De schillen der 
muskaatnoten wrang en zuur van smaak zijnde, moeten 
daarvan bevrijd worden, indien zij onzen smaak zullen bevre- 
