— 265 — 
4. Bepaling van den phosphas calcis. 
Door toevoeging van ammonia werden de phosphaten af- 
gescheiden; hetgeen van deze door zeer verdund azijnzuur 
niet is opgelost, woog na gegloeid te zijn 0,022 gr. 
== 2,433°/. 
5. Bepaling van den phosphas magnesiae. 
De azijnzure oplossing, in N°. 4 genoemd, werd door 
ammonia even alkalisch gemaakt; de hierdoor nedergesla- 
gene phosphas magnesiae woog na gloeiĳing 0,088 er. 
nn a E o 
O0 A 
N. B. Dit klein gehalte aan phosphaten, te zamen slechts 
6,088°/, bedragende, kwam mij, afgaande op eenige andere 
analijsen, eenigzins vreemd voor, waarom ik nog eene 
tweede bepaling hiervan gedaan heb; 0,248 gr. asch gaven 
nu aan phosphaten 0,015 gr. = 6,05°/, zoodat thans alle 
twijfel aan de waarheid van dat cijfer, ophouden moest. 
6. Bepaling van den kalk. 
De vloeistof, in N°. 4 en 5 aangedmwd, werd met oxa- 
las ammoniae bedeeld; de afgezonderde oxalas calcis woog 
0,036 gr. —= 3,982°/, en aan kalk = 1,527°/. 
1. Bepaling van de magnesia. 
Door toevoeging van phosphas amm. en afzondering van 
het daardoor gevormde nederslag, verkreeg men na gloei- 
jing van dezen, aan pyrophosphas magnesiae 0,018 gr. == 
1,991°/, en aan magnesia 
= 0,729°/. 
