an Af ntt VE bd ede re 
hij die zijne belangen het beste ingezien had, was er in de 
toedeeling niet karig mede. Dit feit, aan iedereen bekend, 
vindt zijne opheldering in eenige ontdekkingen, op het ge- 
bied der levensleer gedaan, welke in de laatste twintig ja- 
ren tot eene groote mate van volkomenheid gebragt zijn. 
Alhoewel het mij te ver zoude voeren, indien ik in eene ont- 
wikkeling van dat leerstelsel poogde te treden, zal ik 
toch op eene populaire wijze trachten aan te geven, naar 
welken maatstaf het Guinée-gras, in zijne waarde als voed- 
sel, moet worden beoordeeld. Te diem einde komt op den 
voorgrond. 
1°. Dat het voedsel eene genoegzame hoeveelheid eener 
organische stikstofhoudende basis bevatten moet, meer al- 
gemeen onder den naam van proteine bekend, en welke 
als de hoofdvoorwaarde van alles, wat met leven be- 
gaafd is, kan beschouwd worden. Im onze analijse, zijn 
als zoodanig te beschouwen, het planteneiwit en de plan- 
tenlijm. 
2°. Dat zich hierbij voegen moet, eene reeks van andere 
organische, meer koolstofrijke bestanddeelen, door welke 
andere funktiën van het leven moeten onderhouden worden. 
Hiertoe rekent men het plantenweefsel, de gom, de an- 
dere in water oplosbare deelen enz. en het vet; ik zal deze 
tot beter begrip, onder den algemeenen naam van hooi 
zamen voegen. 
38°. Dat de voedingstof niet arm mag zijn aan eenige 
zouten en aardachtige bestanddeelen, en dat hierbij op den 
voorgrond staan moet, de verhouding der phosphorzure 
zouten (hoofdbestanddeelen van het beenderenstelsel) en 
keukenzout (onmisbaar tot de vorming van het bloed). 
4°. Eindelijk, datde voedingsmiddelen, in geene te groote 
verhouding met andere ligehamen (zooals water b. v.) ver- 
mengd mogen zijn, dewijl in dat geval, het dier te groote 
hoeveelheden gebruiken moet, voordat het een zeker ge- 
