— 288 — 
Het is niet mogelijk om hier al het bezwarende van dit 
beklimmen mede te deelen, daar er langs de vreesselijke 
steilte geen spoor van weg bestaat, wordende de berg slechts 
eens per jaar, door een paar Dajahs, die daar vogelnestjes 
verzamelen, beklommen. Ruim vier uren had ik werk, 
langs soms 10 à 20 voeten hooge steenen aan stokken, en 
tegenaangeplaatste boomen, aan rottan-touwen, die voor 
mij nedergelaten werden enz. mij optrekkende, toen ik aan 
de plaats kwam, waar de berg, niet meer begroeid zijnde, 
ééne steenmassa vertoont, waarlangs de resten van eene rot- 
tan-ladder hingen, die het vorige jaar voor het laatst gebruikt 
was. Ik rustte hier wat uit, gelukkig het zoover gebragt 
te hebben, daar toch elke misstap bij het beklimmen der 
steilte niet slechts gevaarlijk, maar zeker doodelijk zoude 
geweest zijn, en overlegde hier, hoe dit laatste eind op te 
komen, daar ik na zooveel moeite gedaan te hebben, toch 
gaarne de genoegdoening wenschte te smaken om den berg 
tot het hoogste punt te beklimmen. | 
Maar ik bemerkte, na veel beraad, dat ik dit plan moest 
opgeven; geen der medegenomen Dajahs durfde de groo- 
De redaktie stipt hier nog slechts aan, dat het uitgangs- 
punt der reis van Schwaner, de Kahajan-rivier, ruim 24 
graad oostelijker aan de zuidkust van Borneo gelegen zijnde 
dan het uitgangspunt des reis van den heer Von Gaffron, de Kot- 
tawaringin-rivier, terwijl beide deze heeren de Kapoeas bij Sin- 
tang bereikten en van daar naar Pontianak afvoeren, de reis van 
Schwaner, als men de zaak strikt wil nemen, meer eener reis 
dwars door het eiland nabij komt dan de reis van den heer 
Von Gaffron. Maar deredaktie meent dat het beter is dergelij- 
ke kwestiën niet zoo uit te pluizen en dat beide heeren, even als 
hun voorganger, George Müller, zich door hunne onderzoekings- 
reizen op Borneo hebben verdienstelijk gemaakt. 
Red. 
