REP N 
— 290 — 
terwijl gedurende ruim } uur een gedeelte in de schaduw 
van den berg gehuld bleef. 
Overigens zal ik het uitzigt, dat ik op de vlakte had, wel 
niet behoeven te beschrijven Zij vertoont een onmetelijk 
bosch, zoover mijne oogen reikten, dat op enkele plaatsen, 
waar ladangs aangelegd waren, eene opene plek vertoonde; 
de Melahoei zag ik op enkele punten links van mij, de 
Kapoeas-rivier vooruit en regts kronkelen; het dajahsche 
huis, waar ik overnacht had, lag links aan mijne voeten, 
waar het terrein in den omtrek met enorm groote en klei- 
nere witte rotsstukken als bezaaid was. 
Ik trachtte heden, op de hoogte waar ik mij bevond, den 
berg om te trekken, maar moest, regts en links dit beproefd 
hebbende, dit plan opgeven. Ik kwam toch, na ongeveer 
100 à 150 passen aan beide zijden gegaan te zijn, aan 
den zoom van de meer, schuinsche helling, en zag toen 
in de vreesselijke steilte neder, waarmede de kale rots, als 
met een bruin gekleurd stuk lijnwaad bekleed, tot aan 
den boschrand toe aftoopt. 
Ik verzamelde, waar ik maar konde, steenen, sloeg op 
elke plaats, die mij voorkwam waar dit geschieden kon, een 
stuk steen af, waarvan ik een gedeelte op de plaats zelve 
onderzocht, en een ander deel tot nader onderzoek met mij 
voerde. Zoo handelde ik ook gedurende het gansche afda- 
len, zoodat ik ruim 8 pikols naar Sintang medebragt, ook 
al omdat het mij niet gelukt was, eene enkele versteening 
te ontdekken. 
Maar het werd heden in den voormiddag niet helderder, 
en om, uit het oogpunt van peilingen te nemen, geene 
vergeefsche reis te maken, besloot ik, hoe onaangenaam 
dit ook was, ook nog heden nacht op den berg te 
kamperen: misschien dat de volgende morgen helderder 
zoude zijn. 
8 
