— 292 — 
omstreken gezien, veel minder die kenmerkende gedaante 
van kalkrotsen aantoont, die men hem anders zoude toe- 
kennen. Op den top moeten, volgens het zeggen der in- 
landers, groote spleten zijn, waaruit zij dan ook in het 
drooge jaargetijde, (anders zijn die spleten gedeeltelijk met 
regenwater opgevuld), vogelnestjes verzamelen, die van eene 
slechte kwaliteit zijn, terwijl de berg niet van belang op- 
levert, en die aan den pangeran Anom van Sintang opge- 
bragt moeten worden, die den Dajahs 60 duiten voor het katti 
betaalt. Dit verzamelen der sarang kleian, zooals de Ma- 
leijers de vogelnestjes hier noemen , is geene ligte zaak, en on- 
geveer 3 jaren geleden was een Dajah van den ladder, voor 
welken ik mij bevond, gevallen, en onmiddellijk overleden. 
De steensoort, waaruit de berg geheel, aan den voet, 
top en helling, waaruit alle door mij onderzochte aan den 
voet liggende rotsmassen, zonder eenig onderscheid, be- 
staat, heeft eene genoegzaam sneeuwwitte kleur, is volstrekt 
niet gest ratifieerd, vrij zacht, kleverig aan de tong, bevat 
geen mica, laat met de loepe eenige glanzende kwarts- 
puntjes onderkennen, en bruist, met een zuur overgo- 
ten, niet op. Met zoutzuur uitgekookt en afgefiltreerd, 
kan men in de vloeistof, nadat die met ammonia geneutra- 
liseerd is, met oxalas ammoniae slechts een gering spoor 
van kalk ontdekken, maar met ammonia wordt over- 
vloedig aluinaarde nedergeslagen. Bij verder onderzoek 
kan ik met de loepe eenige groenachtig gekleurde, vrij 
regelmatig in het gesteente verspreide langwerpige kleine 
vlekjes onderkennen, die zich, met een zuur overgoten, 
veranderden, en zelve uit eene verzameling van rondachtige 
zwarte korrels bestonden, die niet nader onderzocht konden 
worden, waarom ik den berg beschouw als uit eenen jongen 
door een overvloedig thonig bindmiddel gevormden zand- 
steen te bestaan. In water verdeeld, liet dit aluinaardehoudende 
