— 293 — 
bindmiddel zich ligter van de kwartskorrels scheiden. 
Met een gelijk doel ben ik den 9den Julij van Sintang 
met mijne praauw naar Penein vertrokken (rijk Silat), waar 
ik den 12den dier maand aankwam. Ik beklom toen de 
heuvels, die zich in de rigting w. 20° n. naar o. 20° z. uit- 
strekken, en misschien 200 voeten hoog zullen zijn. Zij 
zijn ten eene male onbewoond en nergens is een pad te 
ontdekken; slechts zelden worden zij door de hier zoo 
spaarzaam verspeide inwoners tot het verzamelen van dam- 
mar en vroeger van getah pertja (thans zijn, naar men 
mij verhaalde, alle njato-boomen omgehouwen) bezocht. Bo- 
vengekomen, trok ik de heuvelrei naar het westen om, 
maar kon evenmin als aan den Klam, nu eens klim- 
mende dan dalende, opgeligten zandsteen of schieferthon 
ontdekken. Misschien doorsneed het, in deze bergen ont- 
spingende riviertje Oranie bezaar drie lagen en daar- 
om vervolgde ik dit (er stond slechts een halve voet wa- 
ter in) tot aan den oorsprong, maar was ook hier in mijne 
verwachting teleurgesteld. Immers het stroompje stijgt met 
den heuvel tot aan eenen hoop enorm groote opeengesta- 
pelde zandsteenblokken, waar het zijnen oorsprong heeft. 
Ook in de bedding vond ik niets dan zandsteen, en, aldaar 
gravende, zeer grof zand met grootere kwarts-stukjes ver- 
mengd. Hetzelfde bevond ik, toen ik den volgenden dag 
naar de oostzijde dezelfde heuvels op gelijke wijze onder- 
zocht, en in het beekje S. Oranie ketjil, dat daar ont- 
spruit, mijne nasporingen vervolgde. De zandsteen, waar- 
uit die keten bestaat, is uiterst bros, zeer grof korrelig , geel- 
achtig door ingemengd iĳzeroxijde gekleurd, en bevat veel 
grof kwarts. Op vele plaatsen laat de meer verweêrde op- 
pervlakte der blokken zich met de vingers tot een grof poe- 
der fijnwrijven. Bij eenige rotsblokken zag ik vingerdikke 
kwartsaderen door den zandsteen loopen, die dan meer aan 
