— 299 — 
Dezelfde behandeling, alhier gevolgd bij het uitgebreide 
onderzoek van plantaardige vezels, met het oog op de pa- 
pier-bereiding, heb ik thans weder toegepast. Een aantal 
dagen in water laten weeken en rotten, tot verwijdering 
van gom, plantenslijm en oplosbare proteine-verbindingen, 
een daarop gevolgd uitkoken met eene matig sterke loog 
van bijtende potasch, een volkomen uitwasschen der nu min 
of meer ontkleurde en los gewordene vezels, eindelijk het 
doorvoeren van chloor, totdat de kleur geheel of zoo- 
veel mogelijk is vernietigd,— dit zijn de phasen der bewer- 
king, die zij ondergaan hebben en waarvan ik de eer heb, 
ingesloten de produkten op zeer kleine schaal aan te bie- 
den. Ik voeg hier al dadelijk de aanmerking bij, dat 
ofschoon alde vezels door chloor bijna volkomen ontkleurd 
werden, eene eindbehandeling daarvan met kalkwater, tot 
ontchloring, de nadeelige uitwerking had, van aan de ve- 
zels weder een’ rood-gelen tint te geven, blijkens die van 
den Hibiscus. Ik heb derhalve de beide andere alleen door 
zeer dikwijls herhaald uitwasschen met water doen zuive- 
ren, waardoor, zoo als ik meen, het chloor genoegzaam 
weder is verwijderd geworden. 
Om mij nog een oogenblik tot de verandering der kleur 
te bepalen, het zal u blijken, dat die van den roest- 
kleurigen bast, onder F. aangewezen, het meest vol- 
komen is verwijderd geworden. De vezels zijn bijna zui- 
ver wit; maar zij zijn het niet gelijkmatig. Een klein ge- 
deelte, waarschijnlijk uit de buitenste lagen, waarvan de 
inhoud meer onder den invloed van het oxygenium der 
lucht geweest is, heeft hardnekkig weerstand geboden aan 
de inwerking van het chloor. Ik heb echter reden om te 
gelooven dat, indien eene meer volkomene mechanische be- 
werking ware voorafgegaan, dan hier onder mijn bereik is, 
ook deze bruine vezels wel geheel zouden ontkleurd zijn 
geworden. 
