— 315 — 
en steeds wordt een bruin extrakt verkregen. Dit extrakt 
bederft aan de lucht, wanneer het eenigen tijd gestaan heeft, 
en eene bruine stof zet er zich uit af,‚als een apothema. 
Dit extrakt wordt niet nedergeslagen door vischlijm, 
kleurt jodiumtinktuur niet, koaguleert niet bij verhitting 
(als het op de gewone temperatuur verkregen is) en geeft 
dus geene reakties op looizuur, amylum en eiwit. Daar- 
entegen geeft het de meeste reakties, welke aan Awmusstof- 
fen eigen zijn. 
Het wordt neergeslagen door zoutzuur en zwavelzuur. 
Er ontstaan daarbij roodbruine vlokken. Alkaliën kleuren 
het extrakt veel donkerder. Oplossingen van bariet-, kalk-, 
koper-, lood- zilverzouten slaan evenzoo donkerroodbruine 
vlokken neer. IJzerzouten geven een bruinzwart neder- 
slag. 
Wordt het extrakt (niet boven 100°) verdampt, dan zet- 
ten zich kristallen van chloorkalium af‚ en eene amorphe 
zwarte organische stof. Andere kristallen werden niet 
waargenomen. 
Dit drooge residu lost in water meer gemakkelijk op, in 
alkohol voor een gedeelte. Wanneer het met gekoncen- 
treerde kalihydraat- oplossing verhit wordt, ontwikkelt zich 
ammonia. 
Het in alkohol oplosbare gedeelte, zoowel als het on- 
oplosbare gedeelte, bevat ammonia. Eerst lost alkohol er 
spoedig een gedeelte van op; maar door uitkoken met groo- 
te hoeveelheden alkohol kan men het residu nog voor een 
aanzienlijk gedeelte in alkohol met eene lichte kleur opgelost 
verkrijgen. 
Vermengt men het waterig extrakt met alkohol, dan wordt 
ook een gedeelte neergeslagen, en kan eerst door koking 
met zeer veel alkohol langzamerhand en onvolkomen opge- 
lost worden. 
De stof, die in alkohol opgelost is geworden, en daaruit 
