— 922 — 
van de vloeistof te scheiden. 
* In ammonia lost deze verbinding gemakkelijk op, maar 
bij verdamping der oplossing tot droogwordens toe schijnt 
deze ammonia niet vastgehouden te worden, want de op- 
losbaarheid gaat verloren. 
Het loodzout is evenzoo onoplosbaar in water en alkohol; 
ook in verdund azijnzuur. Door meer azijnzuur wordt het 
langzamerhand ontleed. Het vormt donker roodbruine vlok- 
ken, ziet bij drooging zwart. Het ontwikkelt, met kali ver- 
hit zijnde, ammonia. 
Werd het bereid door de alkoholische oplossing der stof 
met eene alkoholische oplossing van acetas plumbicus in 
overmaat te vermengen, en het nederslag eerst met alko- 
hol, daarna met kokend water goed uit te wasschen, zoo 
werd een loodoxyd-gehalte gevonden, dat niet immer over- 
eenstemmend was. 
Er werden van verschillende bereidingen verkregen: 
45.42 
46.98 
48.12 
49.22 
50.71 
52.11 
Wordt het loodzout onder water met zwavelwaterstofgas 
ontleed, dan bezinkt het zwavellood ook zeer langzaam, De 
vloeistof ziet bruin en geeft een donkerbruinrood poeder bij 
verdamping. Het zwavellood moet herhaaldelijk uitgetrok- 
ken worden om de stof geheel op te lossen. Onder alko- 
hol gaat de ontleding met zwavelwaterstofgas veel gemak- 
kelijker. ’ 
LJzerorydule-zouten slaan uit de oplossing der stof eene 
zwarte verbinding neder. 
LJzeroxyde-zouten desgelijks. De vloeistof, waarin zich 
het precipitaat afzet, is omtrent kleurloos. 
