— 2d — 
genover water, verdunde mineraalzuren, salpeterzuur , ka- 
li, ammonia, aluinaarde, loodoxyde, koperoxyde en andere 
metaaloxyden de meeste overeenkomst aan met het kwelaf- 
zetselzuur (acidum opocrenicum) zoo als dit door Berzelius en 
den heer Mulder (1) beschreven is. Om die overeenkomst in 
het oog te doen springen zijn in de voorgaande beschrij 
ving de eigenschappen, die geheel dezelfde waren, met een 
sterretje voorzien geworden. In weinige opzigten verschilt 
dit er mede, en het is ook niet te verwachten dat men 
dergelijke stoffen, wier natuur en eigenschappen nog zoo 
weinig onderscheiden en gekarakteriseerd zijn in alle deelen 
overeenkomstig zal vinden. 
Onderzoek van stof Q. 
Deze was de stof, welke het in alkohol onoplosbare gedeelte 
van het bruine vlokkige precipitaat uitmaakte, dat im het 
waterige extrakt door mineraalzuren is verkregen. 
Lj is eene vuilbruine gelei, die na de uitkoking met 
alkohol zich in water bijna niet meer wil oplossen. Heeft 
men echter ze uit het hout met behulp van wat koolzure 
natron opgelost dan evenzoo met een zuur neergeslagen en 
met alkohol uitgekookt dan lost zij in water , hoewel moei- 
jelijk en min of meer troebel op. 
Zij reageert met kali verhit zijnde, zeer weinig op am- 
monia. 
Hare eigenschappen zijn onderzocht 1° als zij aldus 
(1) Berzelius: Lehrbuch der Chemie, Band VIII pag. 384 - 414. 
Mulder: Bulletin des Sciences physiques et naturelles en Neêr- 
lande 1840 pag. 1-102, 
Scheikundige onderzoekingen Deel IL pag. 76—187. 
