— 32) — 
bereid was, en 2° wanneer zij met ammonia behandeld was. 
Vooreerst de stof aldus bereid zijnde , lost, zoo als gezegd is, 
moeijelijk meer in water op. Zij wordt door zuren nu vol- 
komen neergeslagen. De oplossing ziet kleurloos, ook als zij 
in een alkali opgelost en dan weer neergeslagen wordt, waar- 
door zij zich onderscheidt van de bovenbeschrevene stof (P). 
Zij vormt na drooging eene zwarte stof. 
Zij is ether onoplosbaar. 
Zij lost in ammonia niet meer zoo gemakkelijk op, voor- 
al als zij lang met alkohol vooraf is uitgekookt geworden. 
Deze oplossing ziet meer bruin dan de oplossing der stof 
(P), welke door een’ rooden tint duidelijk daarvan te onder- 
scheiden is. | 
2) De stof (Q) werd in ammonia opgelost, verwarmd tot 
de overmaat van ammonia was uitgedreven; de oplossing 
bleef helder, werd met zeer weinig zoutzuur onder toevoe- 
ging van alkohol neergeslagen, met alkohol goed uitgewas- 
schen, verzameld en gedroogd. 
Werd de alkohol eerst toegevoegd, dan bleef de solutie 
helder; eerst de toevoeging van het zuur tot eene klei- 
ne overmaat deed de stof in bruine vlokken neerslaan en 
bezinken. Door groote hoeveelheden alkohol kan men nog 
lang een gedeelte van de stof in oplossing verkrijgen. Het 
vormde nu een zwart poeder. 
Dit reageerde zeer duidelijk op ammonia, als het met 
kali verhit werd. 
Het was moeijelijk en onvolkomen in water oplosbaar, ge- 
heel onoplosbaar in alkohol ; gemakkelijk oplosbaar in alkaliën. 
Werd de ammoniakale oplossing neergeslagen met een 
zuur, dan werd de vloeistof kleurloos. 
Het nederslag liet zich uitwasschen met water, en loste 
in alkohol niet op. 
De waterige oplossing van de nog niet gedroogde stof 
wordt neergeslagen door: 
