— 326 — 
Chloretum caleieum in roodbruine vlokken, waarbij de 
vloeistof ontkleurd wordt. 
Azijnzuur heeft geene werking. 
Loodzouten slaan bruinzwarte vlokken neder. 
Barietzouten „ donkerbrune ‘ 
Chloretum ferricum geeft zwarte vlokken. 
en Ácetas cupricus „ donkerbruine vlokken. 
Salpeterzuur wanneer het gekoncentreerd is, heeft in de 
koude bijna geene werking op de gedroogde stof. 
Bij verwarming ontwikkelt zich veel stikstofoxyde en 
lost de stof zich met eene geelroode kleur op. Deze op- 
lossing laat bij verdamping eene bruinroode stof achter, die 
water en alkohol bruin kleurt. 
Verdund salpeterzuur (1 d. zuur op 4 d. water) werkt 
ook na langeren tijd zeer weinig op de gedroogde stof; bij 
verhitting lost deze zich langzaam op. 
Gekoncentreerd zwavelzuur lost de gedroogde stof niet 
terstond met eene chokolade-kleur op, zoo als dit het ge- 
val was met stof (P), maar wordt toch geel gekleurd. 
Vermengt men daarop de oplossing met veel water, zoo 
wordt zij geheel kleurloos, en eenige bruine vlokken zet- 
ten zich op de overigens onveranderde stof af. | 
8). De stof (Q) werd verder in ammonia opgelost, en 
deze oplossing werd tot droogwordens toe op een waterbad 
verdampt, waardoor een zwart poeder terugbleef. Dit mag 
men ingevolge het karakter en de eigenschappen der humus- 
stoffen als de ammonia-verhouding van stof (Q) beschou- 
wen, waaraan dan ook de eigenschappen beantwoorden. Zij 
reageert sterk op ammonia bij verhitting met eene oplos- 
sing van kalihijdraat. Zij is in water vrij goed met eene 
donkerbruine kleur oplosbaar en onderscheidt zich daardoor 
van de stof (Q), als zij uit het waterige extrakt door een 
zuur neergeslagen of vervolgens weder in ammonia opge- 
lost, en door een zuur neergeslagen is geworden, zoo als 
