— 929 — 
Werd deze vloeistof met carbonas plumbicus, hetwelk 
ook loodoxydhydraat bevat gedigereerd, dan werd het zwa- 
velzuur gebonden en de vloeistof ontkleurd. Deze liet na 
verdamping een residu achter van anorganische bestanddee- 
len met slechts een weinig organische stof gemengd. 
Werd dezelfde vloeistof met carbonas potassae overver- 
zadigd, met azijnzuur aangezuurd en met acetas cupricus 
vermengd, dan ontstond een bruin nederslag (C). 
Dit resultaat liet zich verwachten, als apocreenzuur of 
een overeenkomstig zuur, zoo als de stof (P) in het bo- 
venstaande beschreven is, tegenwoordig was. De stof (P) 
toch is in zuurhoudend water onoplosbaar en kleurde de 
vloeistof daarom geel. Haar koperzout is in verdund azijn- 
zuur onoplosbaar. 
Het nederslag (a) werd onder alkohol door zwavelwater- 
stofgas ontleed. Er ontstond eene gele oplossing als van 
stof (P), welke ook eene daarop volkomen gelijkende stof 
terugliet. Deze was in water goed oplosbaar en onderscheid- 
de zich alleen eenigzins door de wijze van oplossing. 
De oplossing gaf de volgende reakties: 
Met verdunde mineraalzuren: rood precipitaat in eene 
lichtgele oplossing. 
Met chloretum ammoniacum: evenzoo. 
„ acetas kalicus en alkohol: een zwartbruin nederslag. 
„ chloretum calcicum: een rood nederslag; de vloeistof 
werd niet geheel ontkleurd. 
De stof loste in gekoncentreerd salpeterzuur dadelijk op. 
Deze eigenschappen, gelijk de geheele wijze van bereiding 
komen toe aan het apokreenzuur en aan de stof (P). 
Wij hebben dus hier te doen met dat gedeelte van (P), 
hetwelk bij de vermenging van het waterige extrakt met 
een verdund zuur, opgelost was gebleven. 
De vloeistof, welke van (C) afgefiltreerd was, gaf, na 
voorzigtige neutralisatie met carbonas ammonicus een gering 
